FEYZİ EFENDİ

FEYZİ EFENDİ
Müellif: MUSTAFA İSMET UZUN
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1995
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 28.05.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/feyzi-efendi
MUSTAFA İSMET UZUN, "FEYZİ EFENDİ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/feyzi-efendi (28.05.2020).
Kopyalama metni

Tekirdağ’da doğdu. Asıl adı Mustafa Feyzi olup babası çiftçilikle uğraşan Emrullah Ağa’dır. İlk dinî eğitimini memleketindeki hocalardan gördükten sonra 1285’te (1868) İstanbul’a gitti. Beyazıt Camii dersiâmlarından ağabeyi Mehmed Tâhir Efendi’nin derslerine devam ederek 1882’de icâzet aldı. Ertesi yıl yapılan ruûs imtihanında başarılı olunca ders vekili sıfatıyla Beyazıt Camii’nde göreve başladı. Bu arada 5 Safer 1305’te (23 Ekim 1887) ibtidâ-yi hâric rütbesiyle İstanbul müderrisliği pâyesini elde etti. 1893’te öğrencilerine ilk icâzetini verdi. 27 Ramazan 1325’te (3 Kasım 1907) “mûsıle-i Sahn” rütbesiyle Şehzadebaşı İsmâil Paşa Medresesi müderrisliğine getirildi.

Bir süre sonra dördüncü Osmânî ve dördüncü Mecîdî nişanı ile taltif edilen Feyzi Efendi 1910’da huzur dersleri muhataplığına tayin edildi. Huzur derslerinin sona erdiği 1919 yılına kadar bu vazifeye devam etti. Ömer Ziyâeddin Dağıstânî’nin vefatı üzerine Gümüşhânevî Dergâhı şeyhi oldu. Tekke ve zâviyelerin kapatılmasına kadar (1925) bu görevi sürdürdü. Aynı zamanda Beyazıt Camii’nde dersiâmlık yapan Feyzi Efendi 23 Muharrem 1345’te (3 Ağustos 1926) Gümüşhânevî Tekkesi’nde vefat etti. Halifelerinden Mehmet Zahit Kotku’nun ifadesine göre ömrünün yirmi dört yılını halvette geçiren Feyzi Efendi’nin mezarı Süleymaniye Camii hazîresinde Kanûnî Sultan Süleyman Türbesi civarındadır.

Yenicami’de hadis okuttuğu da bilinen Feyzi Efendi son devrin tanınmış şeyhlerinden Abdülaziz Bekkine, Hâsib Efendi ve Mehmet Zahit Kotku efendileri yetiştirmiştir.


BİBLİYOGRAFYA

Şer‘iyye Sicilleri Arşivi (İstanbul Müftülüğü), nr. 3430.

, II, 189-190.

Ebül‘ulâ Mardin, Huzur Dersleri (nşr. İsmet Sungurbey), İstanbul 1966, II-III, 349.

, IV-V, 203-204.

İrfan Gündüz, Gümüşhânevî Ahmed Ziyâüddîn, İstanbul 1984, s. 153-155.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1995 yılında İstanbul'da basılan 12. cildinde, 523-524 numaralı sayfalarda yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER