BÂRIK (Benî Bârık) - TDV İslâm Ansiklopedisi

BÂRIK (Benî Bârık)

بنو بارق
BÂRIK (Benî Bârık)
Müellif: ABDÜLKERİM ÖZAYDIN
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1992
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 26.09.2021
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/barik-beni-barik
ABDÜLKERİM ÖZAYDIN, "BÂRIK (Benî Bârık)", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/barik-beni-barik (26.09.2021).
Kopyalama metni

Kahtânîler’in Ezd kabilesinden olan Huzâa’nın bir koludur. Bârık kabilesinin atası Sa‘d b. Adî b. Hârise, Yemen’de Serât sıradağlarında bulunan Bârık dağına yerleştiği için bu adla meşhur olmuş ve kabileye de adını vermiştir. Hz. Peygamber’e Yemen’den gelen heyetler arasında Bârık kabilesi mensupları da vardı. Hz. Peygamber onları İslâm’a davet edince müslüman olup biat ettiler. Bunun üzerine Resûlullah Ebû Ubeyde b. Cerrâh ile Huzeyfe b. Yemân’ın şahit olduğu mecliste Übey b. Kâ‘b’a şu meâlde bir mektup yazdırdı: “Bu, Allah’ın resulü Muhammed’in Ezd kabilesinden Bârık’a yazdığı ahidnâmedir. Bârık kabilesinin meyve ağaçları kesilmeyecek, kendileri istemedikçe vahalarında hayvan otlatılmayacaktır. Onlar da savaş ve kıtlık zamanlarında yanlarına gelen müslümanları üç gün misafir edeceklerdir. Meyveleri olgunlaştığı zaman yolcular dalından koparmamak ve toplayıp götürmemek şartıyla yere dökülenlerden karınlarını doyurabilirler.”

İbn Sa‘d’ın Yemen’den gelen Bârıklı temsilcilerin müslüman olup Resûlullah’a biat ettiklerini bildirmesine rağmen (eṭ-Ṭabaḳāt, I, 352) onların müşrik olarak kaldıklarını iddia eden Caetani (İslâm Tarihi, VII, 96) yanılmaktadır.

Câhiliye döneminde Benî Nümeyr’in müttefiki olan Bârık kabilesi mensupları İslâmî devirde Kûfe yakınlarına yerleşmişlerdir.


BİBLİYOGRAFYA

, “brḳ” md.

, “brḳ” md.

, I, 104.

, I, 286-287, 352.

, I, 204.

, II, 262; III, 463, 484; IV, 12; VI, 28; VII, 180, 185.

, s. 446, 480-481.

, s. 367, 373, 384.

, II, 31-32.

, I, 319-320.

, II, 451; IV, 223.

, XI, 137.

Kalkaşendî, Nihâyetü’l-ereb, Beyrut 1405/1985, s. 162.

L. Caetani, İslâm Tarihi (trc. Hüseyin Cahid), İstanbul 1924-27, VII, 94-96.

, X, 159-160.

Kehhâle, Muʿcemü ḳabâʾili’l-ʿArab, Beyrut 1402/1982, I, 57.

Mustafa Fayda, İslâmiyetin Güney Arabistan’a Yayılışı, Ankara 1982, s. 65.

, s. 84.

M. Hamîdullah, el-Ves̱âʾiḳu’s-siyâsiyye, Beyrut 1405/1985, s. 239, 241.

Reckendorf, “Ezd”, , IV, 430.

G. Strenziok, “Azd”, , I, 811-813.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1992 yılında İstanbul’da basılan 5. cildinde, 70 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER