AHMED b. EBÜ’l-HAVÂRÎ

أحمد بن أبي الحواري
Müellif:
AHMED b. EBÜ’l-HAVÂRÎ
Müellif: MUSTAFA BİLGİN
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1989
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 04.08.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-b-ebul-havari
MUSTAFA BİLGİN, "AHMED b. EBÜ’l-HAVÂRÎ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-b-ebul-havari (04.08.2020).
Kopyalama metni

Babasının adı Abdullah, dedesinin adı Meymûn olup aslen Kûfelidir. 164’te (780-81) doğdu. Şam’da yaşadı. Uzun yıllar ilim tahsiliyle meşgul oldu. Ebû Abdullah Saîd en-Nibâcî, Ebû Bekir b. Ayyâş ve Ahmed b. Âsım el-Antâkî ile görüştü. Ebû Süleyman ed-Dârânî’nin müridi oldu. Süfyân b. Uyeyne ve Bişr b. Serî’nin sohbetlerine katıldı. Cüneyd-i Bağdâdî’nin takdirini kazandı. Hâris el-Muhâsibî’nin de yakın dostu olan Ahmed b. Ebü’l-Havârî’nin zühd devri tasavvufunun hemen bütün konularına dair sözleri vardır. Tasavvufî konuları tahlilî bir görüş ve ilginç ifadelerle sunması en önemli özelliğidir. Hanımı Râbiatü’ş-Şâmiyye de tabakat kitaplarında adı geçen bir zâhidedir.

Otuz yıl kadar ilimle meşgul olduktan sonra, rabbine ulaştığını ve bu yolda bir vasıta olarak gördüğü kitaplarına artık ihtiyacı kalmadığını söyleyerek onları denize atması, tasavvuf tarihi bakımından önemli bir hadise olup başta İbnü’l-Cevzî olmak üzere bazı âlimler tarafından tenkit edilmiştir. Abbâsî Halifesi Me’mûn döneminde çağdaşı bazı âlimler gibi halku’l-Kur’ân* meselesinden dolayı sorguya çekildi ve Ahmed b. Hanbel ile birlikte bir ara hapse de atıldı. Ahmed b. Hanbel ile sohbetlerde bulunan ve hadis ilminde güvenilir bir râvi olan Ahmed b. Ebü’l-Havârî’nin rivayet ettiği hadislerden kırk kadarı Ḥilyetü’l-evliyâʾda yer almıştır. Yahyâ b. Maîn, İbn Ebû Hâtim, Zehebî gibi hadis münekkitleri kendisini övgüyle anarlar. Ebû Dâvûd, İbn Mâce, Ebû Zür‘a ed-Dımaşkī ve Ebû Zür‘a er-Râzî ondan hadis rivayet etmişlerdir.

 
BİBLİYOGRAFYA

, s. 75-80, 98-102.

, X, 5-33.

, I, 109-110, 117, 477, 509-510; II, 435, 456, 575, 646, 704-706, 727.

Hücvîrî, Keşfü’l-mahcûb: Hakikat Bilgisi (trc. Süleyman Uludağ), İstanbul 1982, s. 212, 217-219, 250.

, I, 78.

Ferîdüddin Attâr, Tezkiretü’l-evliyâ (trc. Süleyman Uludağ), İstanbul 1985, s. 309-311, 316, 320, 378-381.

, IV, 237-238.

a.mlf., Telbîsü İblîs, s. 320.

, XII, 85-94.

, s. 117-118.

, I, 82.

, I, 199-201.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1989 yılında İstanbul'da basılan 2. cildinde, 58 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER