AHMED-i SÜHREVERDÎ - TDV İslâm Ansiklopedisi

AHMED-i SÜHREVERDÎ

أحمد سهروردي
AHMED-i SÜHREVERDÎ
Müellif: MUSTAFA İSMET UZUN
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1989
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 24.09.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-i-suhreverdi
MUSTAFA İSMET UZUN, "AHMED-i SÜHREVERDÎ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-i-suhreverdi (24.09.2020).
Kopyalama metni

Yazdığı eserlerdeki imzalarından öğrenildiğine göre tam adı Ahmed b. Yahyâ b. Muhammed b. Ömer b. Muhammed es-Sühreverdî’dir. Şeyhzâde lakabıyla da anılan Ahmed, nisbesinden anlaşıldığına göre İran’ın Sühreverd şehrindendir. Fezâilî ve Beyânî, tarihini belirtmeden Bağdat’ta doğduğunu kaydetmektedirler. Bilinen eserleri üzerindeki 697-728 (1297-1328) tarihleriyle diğer bazı kayıtlardan anlaşıldığına göre, XIII. yüzyılın ikinci yarısı ile XIV. yüzyılın birinci yarısında Bağdat’ta yaşamıştır. Yâkūt el-Müsta‘sımî’nin (ö. 1298) aklâm-ı sitte*yi öğrettiği “üstâdân-ı sitte”nin önde gelen altı talebesinden biridir. Aklâm-ı sittenin her birinde mahir olmakla birlikte bilhassa nesih ve celî hatları mükemmel bir surette yazardı. Bu sebeple Bağdat’taki binaların birçoğunun hatlarını onun yazdığı rivayet edilmektedir. Bunlar arasında Bağdat Camii’nin tezyinî iç yazılarından olan Kehf sûresi bilhassa zikre değer bir eserdir. Ayrıca, yazdığı mushaf ve cüzlerle çeşitli murakka‘*ları Türkiye, İran ve Bağdat kütüphanelerinde bulunmaktadır. 718 (1318) tarihli mushafı Türk ve İslâm Eserleri Müzesi’nde (nr. 486), 705 (1305-1306) tarihinde yazılıp tezhip edilmiş Kur’an cüzü ile Sultan Hüseyin Mirza ve Şah Tahmasb murakka‘larıyla diğer bazı murakka‘larda yer alan yazıları Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi’ndedir (Emanet Hazinesi, nr. 249). 728’de (1328) istinsah ettiği bir Nehcü’l-belâga nüshası Kütüphâne-i Saltanatî’de, 706 (1306-1307) tarihinde yazdığı Kur’ân-ı Kerîm’den dört cüz ise Tahran’da Mûze-i Îrân-ı Bâstân’da bulunmaktadır.

 
BİBLİYOGRAFYA

, s. 18, 19, 23.

, s. 46.

, s. 9.

, s. 93-94.

Habîb, Hat ve Hattâtân, İstanbul 1305, s. 55.

, IV, 1024-1026.

Kādî Ahmed (nşr. A. S. Hânsârî), Tahran 1352 hş., s. 21.

Habîbullah Fezâilî, Aṭlas-ı Ḫaṭ, İsfahan 1362 hş., s. 203, 317.

A. Schimmel, Calligraphy and Islamic Culture, New York 1984, s. 22, 71.

Y. Hamid Safadi, Calligraphie Islamique, London 1978, s. 25-71.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1989 yılında İstanbul'da basılan 2. cildinde, 133 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER