EBÛ HASÎN

أبو حصين
Müellif:
EBÛ HASÎN
Müellif: ALİ OSMAN ATEŞ
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
İlk Yayın Tarihi: 1994
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 15.12.2019
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-hasin
ALİ OSMAN ATEŞ, "EBÛ HASÎN", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-hasin (15.12.2019).
Kopyalama metni

Câhiliye devri Arap şairlerinden Abîd b. Ebras’ın soyundan geldiği rivayet edilir. Kûfe’deki Esedoğulları’nın en önde geleniydi. Câbir b. Semüre, Abdullah b. Abbas, Abdullah b. Zübeyr, Enes b. Mâlik ve Ebû Saîd el-Hudrî gibi sahâbîlerden ve Mücâhid b. Cebr, Şa‘bî gibi tâbiîlerden hadis, Yahyâ b. Vessâb’dan da arz* yoluyla kıraat tahsil etti. Kendisinden de Şu‘be b. Haccâc, Süfyân es-Sevrî, Şerîk b. Abdullah, Ebû Avâne el-Vâsıtî, Süfyân b. Uyeyne gibi âlimler hadis, A‘meş ise kıraate dair çeşitli rivayetlerde bulundu. Kûfe’nin en güvenilir dört muhaddisinden biri kabul edilmesine rağmen pek az rivayette bulundu. Rivayetleri Kütüb-i Sitte’de yer almıştır. Elli yıl süreyle Kûfe Mescidi’nde talebe okutan Ebû Hasîn sorulan bir meseleye cevap vermenin önemli ve güç bir iş olduğunu söylerdi. Fazla araştırmadan cevap verenlere kızar ve, “Bu soru Hz. Ömer’e sorulsaydı Ehl-i Bedir’i istişareye çağırırdı” derdi.

Hz. Osman taraftarı olan Ebû Hasîn Emevîler’in baskısından çekinir, fakat onlara boyun eğmezdi. Son derece mütevazi bir hayat sürdü. Devlet adamlarından birinin kendisine gönderdiği 2000 dirhemi ihtiyacı olmasına rağmen kabul etmedi. Vefatı sırasında baygınlık geçirmeye başlayınca, “Biz onlara zulmetmedik, fakat kendileri zalimdi” (Zuhruf 43/76) meâlindeki âyeti okumaya başladı. Birkaç defa baygınlık geçirdiği halde bu âyeti dilinden düşürmedi.

Ebû Hasîn 128 (745-46) yılında Kûfe’de vefat etti. 127 (744-45) ve 132 (749-50) yıllarında vefat ettiğine dair rivayetler de vardır. İbn Hibbân onu tebeu’t-tâbiînden kabul etmiştir.


BİBLİYOGRAFYA

, VI, 321-322.

, VI, 240-241.

, VI, 160-161.

İbn Hibbân, es̱-S̱iḳāt, VII.

, VI, 412-417.

a.mlf., Târîḫu’l-İslâm: sene 121-140, s. 173-174.

, I, 505-506.

, VII, 126-128.

, I, 175.

Bu madde ilk olarak 1994 senesinde İstanbul'da basılan TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 10. cildinde, 145 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.