HÂRİCE b. HUZÂFE

خارجة بن حذافة
Müellif:
HÂRİCE b. HUZÂFE
Müellif: HÜSEYİN ALGÜL
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
İlk Yayın Tarihi: 1997
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 16.12.2019
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/harice-b-huzafe
HÜSEYİN ALGÜL, "HÂRİCE b. HUZÂFE", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/harice-b-huzafe (16.12.2019).
Kopyalama metni
Kureyş kabilesinin Benî Adî koluna mensup olduğu için Kureşî ve Adevî nisbeleriyle anılır. Annesi Fâtıma bint Amr b. Büceyre el-Adeviyye’dir. Kureyş arasında kahramanlığı ile tanınan ve “1000 kişiye bedel” bir süvari sayılan Hârice’nin ne zaman müslüman olduğu bilinmemektedir. Hz. Ömer döneminde Mısır’ın fethine katıldı ve halifenin Amr b. Âs’a gönderdiği takviye birliklerden birine kumanda etti. Mısır’ın fethinden sonra Hz. Ömer, Amr b. Âs’a yazdığı mektupta Bey‘atürrıdvân’a katılanlarla birlikte kahramanlığı ve yararlılıkları sebebiyle Hârice’ye de atıyye verilmesini istedi (İbn Sa‘d, IV, 261). Hârice daha sonra Amr b. Âs tarafından şurta âmiri olarak görevlendirildi. Bazı kaynaklarda kadı olarak görev yaptığı da kaydedilir.

Hz. Ali’yi, Muâviye b. Ebû Süfyân’ı ve Amr b. Âs’ı öldürmek üzere harekete geçen üç Hâricî’den Zâzeveyh, 17 Ramazan 40 (24 Ocak 661) tarihinde vali Amr b. Âs’ın rahatsızlığı sebebiyle sabah namazını kıldırmakla görevlendiren Hârice b. Huzâfe’yi Amr zannedip hançerle şehid etti. Hârice’nin iki hanımından Abdurrahman, Ebân, Abdullah ve Avn adında dört oğlu olmuştur.

Hârice b. Huzâfe’nin naklettiği vitir namazıyla ilgili hadis Abdullah b. Ebû Mürre ez-Zevfî ve Abdurrahman b. Cübeyr el-Mısrî tarafından rivayet edilmiş; Dârimî, İbn Mâce, Ebû Dâvûd ve Tirmizî’nin es-Sünen’lerinde yer almıştır (Wensinck, VIII, 69).

BİBLİYOGRAFYA
İbn Sa‘d, eṭ-Ṭabaḳāt, IV, 188-189, 261; Kindî, el-Vülât ve’l-ḳuḍât (Nassâr), s. 33, 39, 55; Buhârî, et-Târîḫu’l-kebîr, III, 203; a.mlf., et-Târîḫu’ṣ-ṣaġīr, I, 93; Ya‘kūbî, Târîḫ, II, 212; Taberî, Târîḫ (Ebü’l-Fazl), IV, 253; V, 149; İbn Ebû Hâtim, el-Cerḥ ve’t-taʿdîl, III, 373; İbn Hibbân, es̱-S̱iḳāt, III, 111; a.mlf., Meşâhîr, s. 56; İbn Hazm, Cemhere, s. 156; İbn Kudâme, et-Tebyîn fî ensâbi’l-Ḳureşiyyîn (nşr. M. Nâyif ed-Düleymî), Beyrut 1408/1988, s. 442, 452; İbnü’l-Esîr, el-Kâmil, III, 394; a.mlf., Üsdü’l-ġābe (Bennâ), II, 83-84; İbn Hallikân, Vefeyât, VII, 216-217; Mizzî, Tehẕîbü’l-Kemâl, VIII, 6-8; İbn Kesîr, el-Bidâye, VII, 330; Fâsî, el-ʿİḳdü’s̱-s̱emîn, IV, 256-257; İbn Hacer, el-İṣâbe, I, 399; a.mlf., Tehẕîbü’t-Tehẕîb, III, 74; Wensinck, el-Muʿcem, VIII, 69.
Bu madde ilk olarak 1997 senesinde İstanbul'da basılan TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 16. cildinde, 168 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.