İBN EŞTE

ابن أشتة
Müellif:
İBN EŞTE
Müellif: TAYYAR ALTIKULAÇ
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
İlk Yayın Tarihi: 1999
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 20.11.2018
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-este
TAYYAR ALTIKULAÇ, "İBN EŞTE", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-este (20.11.2018).
Kopyalama metni
Aslen İsfahanlı olup Süyûtî ve Dâvûdî tarafından Levzerî (Lûzerî) nisbesiyle anılmıştır. Zehebî’nin belirttiğine göre İsfahan’da Muhammed b. Ahmed b. Hasan el-Kisâî’den kıraat dersleri aldı. Kitâbü’s-Sebʿa müellifi Ebû Bekir İbn Mücâhid’e talebelik yaptığına göre tahsil için bir müddet Bağdat’ta bulunmuş olmalıdır. Muhammed b. Ya‘kūb el-Muaddel ve Ebû Bekir Muhammed b. Hasan en-Nakkāş gibi âlimler de onun kıraat hocalarındandır. Mısır’a yerleşen İbn Eşte’nin talebeleri arasında Halef b. İbrâhim, Ebü’t-Tayyib İbn Galbûn, Ebü’l-Kāsım İbnü’d-Debbâğ ve Muhammed b. Abdullah el-Müeddib sayılabilir. Ebû Amr ed-Dânî, İbn Eşte’nin sağlam, güvenilir, Arapça’ya vâkıf, mânaya nüfuzu olan, değerli eserler vermiş bir âlim olduğunu söylemiş (Zehebî, Maʿrifetü’l-ḳurrâʾ, II, 617), İbnü’l-Cezerî de onun hakkında “büyük bir üstat, güvenilir bir araştırmacı” ifadesini kullanmıştır. İbn Eşte 27 Şâban 360’ta (25 Haziran 971) Mısır’da vefat etti.

Eserleri. İbn Eşte’nin kaynaklarda zikredilen eserleri şunlardır: 1. Kitâbü’l-Muḥabber. İbnü’l-Cezerî, kıraatle ilgili bu eserin müellifinin geniş ilmini gösteren bir kitap olduğunu belirtir. 2. Kitâbü’l-Müfîd fi’ş-şâẕ. 3. Kitâbü’l-Meṣâḥif. Süyûtî el-İtḳān’ını yazarken bu eserden nakillerde bulunduğunu zikretmektedir (meselâ bk. el-İtḳān, I, 149). 4. Riyâżatü’l-elsine. Kur’ân-ı Kerîm’in i‘rabı hakkındadır. 5. el-Vaḳf ve’l-ibtidâʾ.

BİBLİYOGRAFYA
İbn Mâkûlâ, el-İkmâl, I, 91 (dipnot 6); Zehebî, Maʿrifetü’l-ḳurrâʾ (Altıkulaç), II, 617; a.mlf., Târîḫu’l-İslâm: sene 351-380, s. 220; Safedî, el-Vâfî, III, 347; İbnü’l-Cezerî, Ġāyetü’n-nihâye, II, 184; İbn Nâsırüddin, Tavżîhü’l-müştebih (nşr. M. Naîm el-Araksûsî), Beyrut 1414/1993, I, 238; Süyûtî, Buġyetü’l-vuʿât, I, 142; a.mlf., el-İtḳān, I, 149; Dâvûdî, Ṭabaḳātü’l-müfessirîn (Ömer), II, 157; Keşfü’ẓ-ẓunûn, II, 1459.
Bu madde ilk olarak 1999 senesinde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 19. cildinde, 477 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.