AHMED b. SİNÂN

أحمد بن سنان
AHMED b. SİNÂN
Müellif: M. YAŞAR KANDEMİR
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
İlk Yayın Tarihi: 1989
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 23.07.2019
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-b-sinan
M. YAŞAR KANDEMİR, "AHMED b. SİNÂN", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ahmed-b-sinan (23.07.2019).
Kopyalama metni
Hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Vekî‘ b. Cerrâh, Abdurrahman b. Mehdî, Yahyâ b. Saîd el-Kattân ve İmam Şâfiî gibi devrinin şöhretli muhaddislerinden hadis okudu. Kendisinden de İmam Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, İbn Mâce, İbn Huzeyme gibi muhaddisler hadis rivayet etti. Oğlu Ca‘fer b. Ahmed de talebelerindendir. Yine onun talebelerinden olan Ebû Hâtim er-Râzî, “zamanın imamı” diye övdüğü hocasının sika* ve sadûk* bir muhaddis olduğunu söyler. Diğer talebeleri İmam Nesâî ile Dârekutnî de aynı görüşe katılırlar. Hâkim en-Nîsâbûrî, bir hocasından naklen, “Yaşadığı asırda Abdullah b. Mübârek ne ise kendi devrine göre Ahmed b. Sinân da odur” dendiğini anlatır. Rivayet ettiği hadislerden biri Buhârî’nin Ṣaḥîḥ’inde, diğerleri ise Müslim’in Ṣaḥîḥ’i ile Ebû Dâvûd ve İbn Mâce’nin sünenlerinde ve Nesâî’nin es-Sünenü’l-kübrâ’sında yer almıştır. Kaynaklarda onun, râvilere göre tertip edilmiş bir müsned*inden söz edilmekle beraber, bu eserin günümüze kadar gelip gelmediği henüz bilinmemektedir.

Ahmed b. Sinân’dan nakledilen sözlerden biri şudur: “Her bid‘atçı muhaddislere düşmandır, bid‘at illetine yakalanan kimsenin kalbinden hadis zevki çekip alınmıştır.” Kaynaklarda vefat tarihi için 250, 254, 256, 258 ve 259 yılları yer almaktadır. Zehebî (el-ʿİber, I, 370), Safedî (el-Vâfî, VI, 407), İbn Kesîr (el-Bidâye, XI, 31) ve İbnü’l-İmâd (Şeẕerât, II, 137) 258 yılında vefat ettiğini söylemekte, İbn Hacer ise bu ihtilâfların istinsah hatasından meydana geldiğini, doğrusunun 259 yılı olduğunu belirtmektedir (bk. Tehẕîbü’t-Tehẕîb, I, 34).

BİBLİYOGRAFYA
, II, 53; , Beyrut 1403-1405/1983-85, I, 322-323; , II, 521; a.mlf., Aʿlâmü’n-nübelâʾ, XII, 244-246; a.mlf., el-ʿİber, I, 370; , VI, 407; , II, 5-6; , XI, 31; , I, 34-35; , s. 6-7; , II, 137.
Bu madde ilk olarak 1989 senesinde İstanbul'da basılan TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 2. cildinde, 132-133 numaralı sayfalarda yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.