ALİ b. HUCR

علي بن حجر
ALİ b. HUCR
Müellif: MEHMET ALİ SÖNMEZ
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1989
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 15.08.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ali-b-hucr
MEHMET ALİ SÖNMEZ, "ALİ b. HUCR", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ali-b-hucr (15.08.2020).
Kopyalama metni

Aslen Horasanlı olup 154’te (771) doğdu. Hadis öğrenmek gayesiyle çeşitli seyahatler yaparak Dımaşk, Kûfe ve Bağdat gibi ilim merkezleri başta olmak üzere çeşitli ülkeleri gezdi; tanınmış bilginlerden hadis okudu. Tahsilinin önemli bir kısmını Bağdat’ta tamamlayarak otuz üç yaşında Merv’e gidip yerleşti. Başta babası Hucr b. İyâs olmak üzere Süfyân b. Uyeyne, Halef b. Halîfe ve Abdullah b. Mübârek gibi âlimlerden hadis rivayet etti. Kaynaklar onun talebeleri arasında, Ebû Dâvûd ve İbn Mâce hariç, diğer Kütüb-i Sitte müelliflerini, Horasanlı muhaddislerin birçoğunu ve daha başka âlimleri sayarlar. Buhârî, onun beş hadisini Ṣaḥîḥ’ine almış, Müslim seksen sekiz hadisini Ṣaḥîḥ’inde zikretmiştir. Tirmizî ve Nesâî de rivayetlerine sünenlerinde yer vermişlerdir.

Elde ettiği ilmin bir kısmını öğretebilmek için kendi ifadesinde yer alan temennisine uygun olarak doksan yıl kadar yaşamış, hadisleri bilhassa Merv ve çevresinde yayılmıştır.

Nesâî, Muhammed b. Ali el-Mervezî, Hâkim ve Hatîb el-Bağdâdî gibi hadisçilere göre, adâlet* ve zabt* yönünden kusursuz, hadis tahammül* ve rivayetinde mahir ve dikkatlidir. Edebiyat ve şiirle de meşgul olmuştur. Ahkâmü’l-Ḳurʾân ve Fevâʾid fi’l-hadîs̱ adlı iki eserinin bulunduğu kaydedilmektedir. Zâhiriyye Kütüphanesi’nde (Mecmua, nr. 53/3, 29a-42b ve 89/11, 181a-190b) kayıtlı olan hadis cüzü ile Köprülü Kütüphanesi’nde bulunan (nr. 428, 1-59) onun İsmâil b. Ca‘fer’den rivayet ettiği, üç kısım halinde 500 kadar hadis ihtiva eden Fevâʾid fi’l-hadîs̱ aynı eserin farklı kısımları olabilir. Ali b. Hucr Merv’de vefat etmiştir.


BİBLİYOGRAFYA

, XI, 416-418.

, II, 450.

a.mlf., Aʿlâmü’n-nübelâʾ, XI, 507-513.

, VII, 293-294.

a.mlf., Lisânü’l-Mîzân, II, 181.

, I, 20.

, II, 150.

, I, 95, 111.

a.mlf., Buhârî’nin Kaynakları, İstanbul 1956, s. 33, 229.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1989 yılında İstanbul'da basılan 2. cildinde, 399 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER