İBNÜ’s-SAYRAFÎ, Ebû Zekeriyyâ - TDV İslâm Ansiklopedisi

İBNÜ’s-SAYRAFÎ, Ebû Zekeriyyâ

أبو زكريّا ابن الصيرفي
Müellif:
İBNÜ’s-SAYRAFÎ, Ebû Zekeriyyâ
Müellif: AHMET ÖZEL
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 2000
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 21.04.2021
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ibnus-sayrafi-ebu-zekeriyya
AHMET ÖZEL, "İBNÜ’s-SAYRAFÎ, Ebû Zekeriyyâ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ibnus-sayrafi-ebu-zekeriyya (21.04.2021).
Kopyalama metni
583 (1187) yılında Harran’da doğdu. İbnü’l-Hubeyşî diye de anılır. Abdülkādir b. Abdullah er-Ruhâvî ve Hammâd b. Hibetullah el-Harrânî’den, ayrıca 607’de (1210) gittiği Bağdat’ta İbn Taberzed, İbnü’l-Ahdar, İbn Menînâ, Ebü’l-Bekā el-Ukberî, Ebû Muhammed İbnü’l-Gazzâl; Dımaşk’ta Ebü’l-Yümn el-Kindî, İbnü’l-Harestânî, İbn Mülâib, İbnü’l-Cülâcülî, Ebû Abdullah İbnü’l-Bennâ; Musul’da Mahmûd b. Mevdûd’dan hadis dinledi. Dımaşk’ta Muvaffakuddin İbn Kudâme, Bağdat’ta Ebü’l-Bekā el-Ukberî ve Ebû Bekir İbn Guneyme el-Halâvî’den fıkıh öğrendi. Ukberî’den Arapça dersleri aldı ve et-Tibyân fî iʿrâbi’l-Ḳurʾân adlı kitabını okudu.

Tahsil sırasında ve daha sonra uzun süre Bağdat’ta kalan İbnü’s-Sayrafî burada ve Harran’da öğretim, fetva ve telifle meşgul oldu, birçok kitap istinsah etti. Ardından Dımaşk’a yerleşti; Emeviyye Camii’nde ders verdi. Aralarında Takıyyüddin İbn Teymiyye, Hâfız Abdülmü’min ed-Dimyâtî, Mes‘ûd b. Ahmed el-Hârisî, Ebü’l-Hasan İbnü’l-Attâr, İbnü’l-Habbâz, Bedreddin İbn Cemâa ve Zehebî’nin bulunduğu birçok talebe yetiştirdi. 4 Safer 678 (16 Haziran 1279) tarihinde Dımaşk’ta vefat etti ve Bâbülferâdis Kabristanı’na defnedildi. İbnü’s-Sayrafî sünnete aşırı derecede bağlı, müttaki, bid‘at ehline karşı sert ve hakkı söylemekten çekinmeyen bir âlimdi. Kaynaklarda adı geçen eserleri şunlardır: Nevâdirü’l-meẕheb, Deʿâʾimü’l-İslâm fî vücûbi’d-duʿâʾ li’l-imâm (Müstansır-Billâh için yazılmıştır), İntihâzü’l-furaṣ fî men eftâ bi’r-ruḫaṣ, ʿUḳūbâtü’l-cerâʾim (Dımaşk Valisi İftihârüddin el-Harrânî adına yazılmıştır), Âdâbü’d-duʿâʾ.

BİBLİYOGRAFYA
Yûnînî, Ẕeylü Mirʾâti’z-zamân, Haydarâbâd 1374/1954, IV, 34; Birzâlî, Meşyeḫatü Ḳāḍi’l-ḳuḍât Bedreddin İbn Cemâʿa (nşr. Muvaffak b. Abdullah b. Abdülkādir), Beyrut 1408/1988, II, 555-561; Zehebî, Muʿcemü şüyûḫ (nşr. Rûhiyye Abdurrahman es-Süyûfî), Beyrut 1410/1990, s. 648-649; a.mlf., el-İşâre ilâ vefeyâti’l-aʿyân (nşr. İbrâhim Sâlih), Beyrut 1411/1991, s. 369; İbn Receb, eẕ-Ẕeyl ʿalâ Ṭabaḳāti’l-Ḥanâbile, Kahire 1372/1952-53, II, 295-297; İbn Tağrîberdî, en-Nücûmu’z-zâhire, VII, 290; Burhâneddin İbn Müflih, el-Maḳṣadü’l-erşed (nşr. Abdurrahman b. Süleyman el-Useymîn), Riyad 1410/1990, III, 87-88; Ebü’l-Yümn el-Uleymî, el-Menhecü’l-aḥmed (nşr. Abdülkādir el-Arnaût – Mahmûd el-Arnaût), Beyrut 1997, IV, 311-312.
Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 2000 yılında İstanbul’da basılan 21. cildinde, 200 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER