MUHAMMED b. ABDULLAH el-ENSÂRÎ - TDV İslâm Ansiklopedisi

MUHAMMED b. ABDULLAH el-ENSÂRÎ

محمّد بن عبد الله الأنصاري
MUHAMMED b. ABDULLAH el-ENSÂRÎ
Müellif: M. KÂMİL YAŞAROĞLU
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 2005
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 18.04.2021
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/muhammed-b-abdullah-el-ensari
M. KÂMİL YAŞAROĞLU, "MUHAMMED b. ABDULLAH el-ENSÂRÎ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/muhammed-b-abdullah-el-ensari (18.04.2021).
Kopyalama metni
118 (736) yılında doğdu. Enes b. Mâlik’in soyundan geldiği için Enesî nisbesiyle de anılır. Genç yaşta ilim tahsiline başladı. Babasından ve Humeyd et-Tavîl, Mâlik b. Dînâr, İbn Cüreyc, Saîd b. Ebû Arûbe, Hemmâm b. Münebbih, Şu‘be b. Haccâc gibi pek çok âlimden hadis dinledi, rivayette bulundu. Kendisinden hadis rivayet edenler arasında Bündâr, Ebû Bekir İbn Ebû Şeybe, Ebû Müslim el-Keccî, Muhammed b. İsmâil el-Buhârî, Ebü’l-Velîd et-Tayâlisî, Ahmed b. Hanbel, Yahyâ b. Maîn, Ebû Hâtim er-Râzî, Kuteybe b. Saîd yer almaktadır. Rivayet konusunda sika ve sadûk olduğu nakledilir.

Züfer b. Hüzeyl, Ebû Yûsuf, Osman el-Bettî ve Ubeydullah b. Hasan el-Anberî’den fıkıh tahsil eden Muhammed b. Abdullah, Abbâsî Halifesi Hârûnürreşîd döneminde 191 (807) yılında Basra kadısı oldu. Bir süre sonra Bağdat’ın doğu yakası kadılığına tayin edildi. Halife Emîn devrinde bu görevinden alınarak mezâlim mahkemelerinde görevlendirildi. İkinci defa getirildiği Basra kadılığından Halife Me’mûn tarafından azledildi. Daha sonra hadis rivayetiyle meşgul olan Muhammed b. Abdullah Receb 215’te (Eylül 830) Basra’da vefat etti. Ölüm yılı bazı kaynaklarda 214 (829) ve 218 (833) olarak da geçmektedir. Muhammed b. Abdullah’ın rivayet ettiği hadisleri ihtiva eden cüzün bazı nüshaları günümüze ulaşmıştır (Sezgin, I, 100).

BİBLİYOGRAFYA
İbn Sa‘d, eṭ-Ṭabaḳāt, VII, 294-295; İbn Kuteybe, el-Maʿârif (Ukkâşe), s. 520; Vekî‘, Aḫbârü’l-ḳuḍât, s. 154-155; İbn Ebû Hâtim, el-Cerḥ ve’t-taʿdîl, VII, 305; Hatîb, Târîḫu Baġdâd, V, 408-412; Zehebî, Aʿlâmü’n-nübelâʾ, IX, 532-538; Safedî, el-Vâfî, III, 303-304; İbn Hacer, Tehẕîbü’t-Tehẕîb, IX, 274-276; Leknevî, el-Fevâʾidü’l-behiyye, s. 179; Sezgin, GAS, I, 100.
Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 2005 yılında İstanbul’da basılan 30. cildinde, 488 numaralı sayfada yer almıştır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER