EBÛ ŞÜC‘ el-İSFAHÂNÎ

أبو شجاع الإصفهاني
Müellif:
EBÛ ŞÜC‘ el-İSFAHÂNÎ
Müellif: MUHSİN KOÇAK
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1994
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 03.07.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-suca-el-isfahani
MUHSİN KOÇAK, "EBÛ ŞÜC‘ el-İSFAHÂNÎ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-suca-el-isfahani (03.07.2020).
Kopyalama metni

Aslen İsfahanlı olup 434 (1042-43) yılında Basra’da doğdu. Tahsil hayatıyla ilgili herhangi bir bilgi yoktur. Basra’da kırk yılı aşkın bir süre Şâfiî fıkhı okuttu. Bazı kaynaklarda kendisine atfedilen “el-Kādî” unvanına bakılırsa bir süre kadılık yaptığı anlaşılmaktadır. Bir rivayete göre 500 (1107) yılında hayatta olan Ebû Şücâ’ın ne zaman vefat ettiği kesin olarak bilinmemektedir. Bazı yeni kaynaklarda 533-593 (1139-1197) yılları arasında yaşadığı (Serkîs, I, 318) veya 593’te (1197) öldüğü (, I, 676; Kehhâle, I, 199) kaydedilmekteyse de bu bilgiler, Ebû Şücâ’ın kendi ifadesine dayanarak Sübkî tarafından doğum tarihi olarak verilen (Ṭabaḳāt, VI, 15) 434 (1042-43) yılı ile uyuşmamaktadır.

Eserleri. 1. el-Muhtasar. et-Taḳrîb fi’l-fıḳh, Ġāyetü’l-iḫtiṣâr veya el-Ġāye fi’l-iḫtiṣâr adlarıyla da bilinen eser Şâfiî fıkhını özetleyen küçük bir risâledir. Şâfiî fıkıh literatürünün mûteber temel kaynaklarından biri olan esere pek çok şerh ve hâşiye yazılmıştır. Takıyyüddin İbn Dakīkul‘îd, Takıyyüddin el-Hısnî, İbn Kāsım el-Gazzî, Hatîb eş-Şirbînî, İbn Kāsım el-Abbâdî gibi meşhur âlimlerin şerhleriyle İbn Kāsım el-Gazzî’nin şerhine Bâcûrî’nin, Hatîb eş-Şirbînî’nin şerhine de Büceyrimî’nin yazdığı hâşiyeler en önemlileridir. Ayrıca gerek metni gerekse bazı şerh ve hâşiyeleri çeşitli Batı dillerine de tercüme edilen eser defalarca basılmıştır (bk. , I, 492-493; Suppl., I, 676-677).

2. Şerḥu’l-İḳnâʿ. Mâverdî’ye ait muhtasar bir fıkıh eseri olan el-İḳnâʿın şerhidir. Mevcut kaynaklarda her ikisinin de günümüze gelip gelmediğine dair bilgiye rastlanmamıştır.


BİBLİYOGRAFYA

, IV, 74.

, VI, 15.

, II, 25.

, I, 140; II, 1625.

, I, 318.

Th. W. Juynboll, Handleiding, Leiden 1930, s. 374-375.

, I, 492-493; Suppl., I, 676-677.

, I, 199.

G. C. Anawati, “Textes arabes anciens édites en Egypte au cours des années 1955 et 1956”, , III (1956), s. 275.

“Ebû Şucâ”, , IV, 52.

J. Schacht, “Abū S̲h̲ud̲j̲āʿ”, , I, I, 150-151.

H. Halm, “Abū Šoǰāʿ Eṣfahānī”, , I, 385.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1994 yılında İstanbul'da basılan 10. cildinde, 235-236 numaralı sayfalarda yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER