« Madde sayfasına git

GAYRİ MÜSLİM ile İLİŞKİLİ MADDELER

غير المسلم
EHL-i KİTAP
Kur’ân-ı Kerîm’de genellikle yahudiler ve hıristiyanlar için kullanılan tabir.
ZİMMÎ
İslâm ülkelerinde yaşayan gayri müslim tebaa için kullanılan bir terim.
CİZYE
İslâm devletindeki gayri müslim tebaanın erkeklerinden alınan baş vergisi.
HARBÎ
Gayri müslim devletin vatandaşı anlamında fıkıh terimi.
MÜSTE’MEN
İslâm ülkesine emanla giren yabancı gayri müslim.
AVRUPA TÜCCARI
Avrupa ile müste’min tüccar statüsünde ticaret yapan gayri müslim Osmanlı tebaası.
KOCABAŞI
Osmanlılar’da gayri müslim cemaatlerin ileri gelenlerine verilen ad.
GIYÂR
İslâm ülkelerinde yaşayan gayri müslimlerin taşımaya mecbur oldukları, müslümanlarca kâfirlik alâmeti kabul edilen kıyafet.
ZÜNNAR
Gayri müslimlerin dinî alâmetleri olarak takmakla yükümlü kılındıkları kuşak veya kemer.
MİLLET
FEY
İslâm devletinin gayri müslim tebaadan aldığı cizye, haraç ve ticaret malları vergilerinin ortak adı.
GANİMET
Gayri müslimlerden savaş yoluyla elde edilen her türlü mal ve esirleri ifade eden terim.
KÜFÜR
Din adına tebliğ ettiği konularda peygamberi tasdik etmemek, onaylamamak anlamında bir terim.
RİDDE
Bir müslümanın İslâm dininden çıkması anlamında fıkıh terimi.
ŞİRK
Kâinatı yaratan ve idare eden en yüce varlığın ulûhiyyetine ortak tanıma anlamında bir terim.
SÂBİÎLİK
Güney Mezopotamya’da yaşayan ve ışık-karanlık düalizmine dayalı gnostik inançlarıyla tanınan topluluğun bağlı olduğu din.
SİYER
Fıkıh kitaplarının devletler hukuku hükümlerini içeren bölümüne veya bu konuda yazılan kitaplara verilen ad.
CİHAD
Nefisle mücadele, İslâm’ı tebliğ ve düşmanla savaşma anlamında kullanılan terim.
SAVAŞ
DİYET
İslâm hukukunda adam öldürme ve yaralamalarda mağdur tarafa ceza ve kan bedeli olarak ödenen mal.
ÂFÂKÎ
İslâm düşüncesi ve fıkıh alanlarında farklı anlamlarda kullanılan bir terim.
HAREM
Mekke ve Medine şehirleriyle çevrelerindeki belirli bölgeler için kullanılan terim.
İHSAN
Zina suçunda recm, zina iftirasında had cezasının uygulanabilmesi için ilgili tarafta aranan niteliği ifade eden fıkıh terimi.
CEHBEZ
Eskiden piyasada sarraflık, devlet maliyesinde ise başta para ayarı olmak üzere, çeşitli malî işleri yapan kimselere verilen ad.
HAYVAN
KİLİSE
Hıristiyanlık inancını benimseyenlerin oluşturduğu topluluk, mezhep; hıristiyan mâbedi.
KŪMİS
Endülüs Emevî Devleti’nde emîr veya halifelerce tayin edilen hıristiyan cemaat lideri.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.