İBN NÜMEYR - TDV İslâm Ansiklopedisi

İBN NÜMEYR

ابن نمير
Müellif:
İBN NÜMEYR
Müellif: ALİ TOKSARI
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1999
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 21.04.2021
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-numeyr
ALİ TOKSARI, "İBN NÜMEYR", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-numeyr (21.04.2021).
Kopyalama metni

160 (777) yılı civarında Kûfe’de doğdu. Aslen Yemenli olup Kûfe’ye yerleşen Hemdân kabilesinin Hârif koluna mensuptur. Babası Abdullah b. Nümeyr, çoğu Ṣaḥîḥ-i Müslim’de olmak üzere 578 rivayeti Kütüb-i Sitte’de yer alan tanınmış bir hadis hâfızıdır. İbn Nümeyr ilim tahsiline babasından hadis öğrenerek başladı; Muhammed b. Bişr, Süfyân b. Uyeyne, İsmâil b. Uleyye, Vekî‘ b. Cerrâh, Muhammed b. Fudayl, Mervân b. Muâviye gibi şahsiyetlerden hadis öğrendi. Muhammed b. Yahyâ ez-Zühlî, Ebû Hâtim er-Râzî, Ebû Zür‘a er-Râzî, Ya‘kūb b. Şeybe, Ya‘kūb el-Fesevî, Bakī b. Mahled, Abdullah b. Ahmed b. Hanbel ve Ebû Ya‘lâ el-Mevsılî kendisinden hadis konusunda faydalanan belli başlı talebeleridir. Buhârî ve Müslim Ṣaḥîḥ’lerinde, Ebû Dâvûd ve İbn Mâce Sünen’lerinde doğrudan, Tirmizî ve Nesâî ise Buhârî aracılığıyla ondan rivayette bulundular. Ṣaḥîḥ-i Buḫârî’de yirmi iki, Ṣaḥîḥ-i Müslim’de 573 rivayeti yer alır.

Ebû Hâtim er-Râzî, Ebü’l-Hasan el-İclî, Ebû Dâvûd ve Nesâî gibi hadis münekkitlerinin sika olarak nitelendirdiği ve hadislerinin delil olarak kullanılabileceğini belirttiği İbn Nümeyr’i İbn Ebû Hâtim cerh ve ta‘dîl konusunda otorite kabul etmiş, cerh ve ta‘dîl ile ilelü’l-hadîse dair bazı görüşlerine el-Cerḥ ve’t-taʿdîl adlı eserinde yer vermiştir. Ahmed b. Hanbel de İbn Nümeyr’den övgüyle bahsetmiş, Yahyâ b. Maîn ve Ahmed b. Hanbel Kûfeli râvilerle ilgili değerlendirmelerde onun görüşlerini esas almışlardır. İbn Nümeyr Şâban veya Ramazan 234’te (Mart veya Nisan 849) Kûfe’de vefat etti.


BİBLİYOGRAFYA

, VI, 413.

, I, 144.

a.mlf., , II, 364.

, s. 406.

, I, 209.

, I, 320-328.

İbn Şâhîn, Târîḫu esmâʾi’s̱-s̱iḳāt (nşr. Abdülmu‘tî Emîn Kal‘acî), Beyrut 1406/1986, s. 285.

Dârekutnî, el-ʿİlel (nşr. Mahfûzürrahman Selefî), Riyad 1985, II, 141.

, II, 658.

, II, 184.

, III, 235-236.

İbnü’l-Kayserânî, el-Cemʿ beyne ricâli’ṣ-Ṣaḥîḥayn, Beyrut 1405/1985, II, 442.

, II, 305; V, 647.

, XXV, 566-570.

, II, 93-94.

, IX, 244-245; XI, 455-457.

a.mlf., , II, 439-440.

, III, 304.

, X, 312.

, IX, 282-283.

, II, 81.

, VII, 92.

Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1999 yılında İstanbul’da basılan 20. cildinde, 237 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER