İBN NÜMEYR

ابن نمير
Müellif:
İBN NÜMEYR
Müellif: ALİ TOKSARI
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1999
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 02.06.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-numeyr
ALİ TOKSARI, "İBN NÜMEYR", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-numeyr (02.06.2020).
Kopyalama metni
160 (777) yılı civarında Kûfe’de doğdu. Aslen Yemenli olup Kûfe’ye yerleşen Hemdân kabilesinin Hârif koluna mensuptur. Babası Abdullah b. Nümeyr, çoğu Ṣaḥîḥ-i Müslim’de olmak üzere 578 rivayeti Kütüb-i Sitte’de yer alan tanınmış bir hadis hâfızıdır. İbn Nümeyr ilim tahsiline babasından hadis öğrenerek başladı; Muhammed b. Bişr, Süfyân b. Uyeyne, İsmâil b. Uleyye, Vekî‘ b. Cerrâh, Muhammed b. Fudayl, Mervân b. Muâviye gibi şahsiyetlerden hadis öğrendi. Muhammed b. Yahyâ ez-Zühlî, Ebû Hâtim er-Râzî, Ebû Zür‘a er-Râzî, Ya‘kūb b. Şeybe, Ya‘kūb el-Fesevî, Bakī b. Mahled, Abdullah b. Ahmed b. Hanbel ve Ebû Ya‘lâ el-Mevsılî kendisinden hadis konusunda faydalanan belli başlı talebeleridir. Buhârî ve Müslim Ṣa-ḥîḥ’lerinde, Ebû Dâvûd ve İbn Mâce Sünen’lerinde doğrudan, Tirmizî ve Nesâî ise Buhârî aracılığıyla ondan rivayette bulundular. Ṣaḥîḥ-i Buḫârî’de yirmi iki, Ṣaḥîḥ-i Müslim’de 573 rivayeti yer alır.

Ebû Hâtim er-Râzî, Ebü’l-Hasan el-İclî, Ebû Dâvûd ve Nesâî gibi hadis münekkitlerinin sika olarak nitelendirdiği ve hadislerinin delil olarak kullanılabileceğini belirttiği İbn Nümeyr’i İbn Ebû Hâtim cerh ve ta‘dîl konusunda otorite kabul etmiş, cerh ve ta‘dîl ile ilelü’l-hadîse dair bazı görüşlerine el-Cerḥ ve’t-taʿdîl adlı eserinde yer vermiştir. Ahmed b. Hanbel de İbn Nümeyr’den övgüyle bahsetmiş, Yahyâ b. Maîn ve Ahmed b. Hanbel Kûfeli râvilerle ilgili değerlendirmelerde onun görüşlerini esas almışlardır. İbn Nümeyr Şâban veya Ramazan 234’te (Mart veya Nisan 849) Kûfe’de vefat etti.

BİBLİYOGRAFYA
İbn Sa‘d, eṭ-Ṭabaḳāt, VI, 413; Buhârî, et-Târîḫu’l-kebîr, I, 144; a.mlf., et-Târîḫu’ṣ-ṣaġīr, II, 364; İclî, es̱-S̱iḳāt, s. 406; Fesevî, el-Maʿrife ve’t-târîḫ, I, 209; İbn Ebû Hâtim, el-Cerḥ ve’t-taʿdîl, I, 320-328; İbn Şâhîn, Târîḫu esmâʾi’s̱-s̱iḳāt (nşr. Abdülmu‘tî Emîn Kal‘acî), Beyrut 1406/1986, s. 285; Dârekutnî, el-ʿİlel (nşr. Mahfûzürrahman Selefî), Riyad 1985, II, 141; Kelâbâzî, Ricâlü Ṣaḥîḥi’l-Buḫârî, II, 658; İbn Mencûye, Ricâlü Ṣaḥîḥi Müslim, II, 184; İbn Mâkûlâ, el-İkmâl, III, 235-236; İbnü’l-Kayserânî, el-Cemʿ beyne ricâli’ṣ-Ṣaḥîḥayn, Beyrut 1405/1985, II, 442; Sem‘ânî, el-Ensâb (Bârûdî), II, 305; V, 647; Mizzî, Tehẕîbü’l-Kemâl, XXV, 566-570; İbn Abdülhâdî, ʿUlemâʾü’l-ḥadîs̱, II, 93-94; Zehebî, Aʿlâmü’n-nübelâʾ, IX, 244-245; XI, 455-457; a.mlf., Teẕkiretü’l-ḥuffâẓ, II, 439-440; Safedî, el-Vâfî, III, 304; İbn Kesîr, el-Bidâye, X, 312; İbn Hacer, Tehẕîbü’t-Tehẕîb, IX, 282-283; İbnü’l-İmâd, Şeẕerât, II, 81; Ziriklî, el-Aʿlâm, VII, 92.
Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1999 yılında İstanbul'da basılan 20. cildinde, 237 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER