MUSTAFA BAKTIR

Müellif toplam 21 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Fıkıh, İslâm Tarihi ve Medeniyeti
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
ABDURRAHMAN b. MUÂVİYE
Emevîler devrinde Mısır’da kadılık yapan tâbiî.
AFYON
İslâm’da keyif verici olarak kullanılması yasaklanan madde.
AZÎMET
İnsanların karşılaştığı güçlük ve zaruret hali gibi ârızî durumlara bağlı olmaksızın konmuş şer‘î hükümler için kullanılan fıkıh terimi.
el-BURHÂN fî USÛLİ’l-FIKH
İmâmü’l-Haremeyn el-Cüveynî’nin (ö. 478/1085) usûl-i fıkha dair eseri
DEYREBÎ
Şâfiî fakihi.
EBÛBEKİR EFENDİ
Osmanlılar tarafından dinî eğitim vermek üzere Güney Afrika’ya gönderilen Hanefî âlimi.
EMÎR es-SAN‘ÂNÎ
Müctehid Zeydî âlimi.
EŞBÂH ve NEZÂİR
İslâm hukukundaki küllî kaideleri, benzer meselelerin tâbi olduğu ortak veya farklı hükümleri açıklamayı konu alan ilim dalı ve bu dalda yazılan eserlerin ortak adı.
el-EŞBÂH ve’n-NEZÂİR
Süyûtî’nin (ö. 911/1505) İslâm hukukundaki küllî kaideleri ve benzer meselelerin tâbi olduğu ortak veya farklı hükümleri konu alan eseri.
el-EŞBÂH ve’n-NEZÂİR
Zeynüddin İbn Nüceym’in (ö. 970/1563) İslâm hukukundaki küllî kaideleri ve benzer meselelerin tâbi olduğu ortak veya farklı hükümleri konu alan eseri.
FETÂ
Şâfiî fakihi.
HUTBE
Cuma ve bayram namazları başta olmak üzere bazı ibadet ve merasimlerin icrası esnasında topluluğa hitaben yapılan konuşma.
İBN MELEK
Hanefî fıkıh âlimi ve lugat yazarı.
İHDÂD
Kocası ölen veya kesin boşamayla evliliği sona eren kadının belli bir süre bazı davranışlardan kaçınması anlamında fıkıh terimi.
İSTİSKĀ
Yağmur yağması için dua etmek anlamında bir terim.
KAİDE
Hukukun temel ilkelerini yansıtan, farklı alanlardaki fer‘î meselelerin hükümlerini tamamen veya büyük oranda kuşatan tümel önerme anlamında fıkıh terimi.
MAHMÛD HAMZA
Osmanlı Devleti’nde Şam müftülüğü yapan Hanefî fakihi.
SUFFE
Mescid-i Nebevî’nin bitişiğinde yoksul sahâbîlerin barınması için yapılan ve giderek bir eğitim kurumu haline gelen yer.
UMÛMÜ’l-BELVÂ
Kaçınılması büyük güçlüğe yol açan yahut yaygınlığı sebebiyle bilinmemesi mümkün olmayan olaylar anlamında fıkıh terimi.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.