ABDULLAH b. YEZÎD el-ADEVÎ

عبد الله بن يزيد العدوي
Müellif:
ABDULLAH b. YEZÎD el-ADEVÎ
Müellif: ALİ YARDIM
Web Sitesi: TDV İslâm Ansiklopedisi
Yayımcı: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi
Baskı Tarihi: 1988
Son Güncelleme Tarihi: -
Erişim Tarihi: 04.06.2020
Web Adresi:
https://islamansiklopedisi.org.tr/abdullah-b-yezid-el-adevi
ALİ YARDIM, "ABDULLAH b. YEZÎD el-ADEVÎ", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/abdullah-b-yezid-el-adevi (04.06.2020).
Kopyalama metni
120 yılı civarında doğdu. el-Mukrî lakabı ile tanınmıştır. Uzun ömrünü Kur’an ve hadise vakfetti. Nitekim kendisi, otuz altı yılını Basra’da, otuz beş yılını da Mekke’de olmak üzere ömrünün büyük bir kısmını Kur’an okutmakla geçirdiğini bildirmektedir. Mekke’de uzun yıllar ikamet ettiği için Şeyhü’l-Harem diye de bilinmektedir.

Abdullah b. Yezîd’in kıraat ilmindeki hocası, bu ilmin ünlü imamı Nâfi‘dir. Ayrıca başta Basra’nın ünlü muhaddisi İbn Avn olmak üzere, Ebû Hanîfe, Kehmes b. Hasan, Şu‘be b. Haccâc, Saîd b. Ebû Eyyûb gibi hocalardan hadis okudu. Buhârî, Ahmed b. Hanbel, İshak b. Râhûye, Ali b. Medînî ve Ebû Bekir b. Ebû Şeybe ve diğer bazı kimselere de hadis okuttu. Güvenilir bir râvi olan Abdullah’ın rivayetleri, başta Kütüb-i Sitte olmak üzere birçok hadis kitabında yer almıştır. Buhârî onun rivayetlerinden on ikisini Sahîh’ine, on beşini de el-Edebü’l-müfred’ine almıştır. Âlî isnadlı rivayetleri ise, Ebû Bekir Ahmed b. Ca‘fer el-Katîî’ye ait beş cüzlük el-Katî’iyyât’ta bulunmaktadır. Abdullah’ın rivayet ettiği hadislerden meydana getirilmiş olan Aḥâdîs̱ü Ebî ʿAbdirraḥmân ʿAbdullâh b. Yezîd el-Muḳrî mimmâ vâfeḳa’l-İmâm Aḥmed adlı on beş sayfalık bir cüz günümüze kadar gelmiştir (Zâhiriyye Ktp., Mecmûa, nr. 87/16).

Abdullah b. Mübârek’in kendisinden övgü ile söz ettiği Abdullah b. Yezîd doksan yaşlarında iken Mekke’de vefat etti.

BİBLİYOGRAFYA
Buhârî, et-Târîḫu’l-kebîr (nşr. Abdurrahman b. Yahyâ el-Yemânî v.dğr.), Haydarâbâd 1360-80/1941-60, V, 228; Zehebî, Teẕkiretü’l-ḥuffâẓ, Haydarâbâd 1375-77/1955-58, I, 367; a.mlf., Aʿlâmü’n-nübelâʾ, X, 166-169; İbnü’l-Cezerî, Ġāyetü’n-Nihâye (nşr. G. Bergstraesser), Kahire 1351-52/1932-33 ⟶ Beyrut, ts. (Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye), I, 463-464; İbn Hacer, Tehẕîbü’t-Tehẕîb, VI, 83-84; Sezgin, GAS, I, 99-100; a.mlf., Buhârî’nin Kaynakları, İstanbul 1956, s. 212, 226, 277.
Bu madde TDV İslâm Ansiklopedisi’nin 1988 yılında İstanbul'da basılan 1. cildinde, 143 numaralı sayfada yer almıştır. Matbu nüshayı pdf dosyası olarak indirmek için tıklayınız.
Her hakkı mahfuzdur. TDV İslâm Ansiklopedisi’nin her türlü telif hakkı TDV İslâm Araştırmaları Merkezi’ne ait olup 5846 sayılı Kanun hükümlerine tâbidir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarındaki yazıların bütün olarak elektronik ya da matbu bir ortamda yayımlanması yasaktır; ancak kaynak gösterilmesi (TDV İslâm Ansiklopedisi internet sitesinde yer aldığının ifade edilmesi) ve doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazılardan kısa bölümler iktibas edilebilir. TDV İslâm Ansiklopedisi internet sayfalarında yer alan resim, fotoğraf, grafik, çizim, cetvel vs. her türlü görüntü malzemesinin başka bir ortamda yayımlanması kesinlikle yasaktır.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde okumak ister misiniz?
BAŞKA BİR MADDE GÖSTER