M. SAİT ÖZERVARLI

Müellif toplam 40 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Kelâm, Fıkıh, Fars ve Urdu Edebiyatları, İslâm Düşüncesi ve Ahlâk, Tefsir
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
DÎN-i KAYYİM
Gerçekliğini ve etkinliğini daima koruyan dosdoğru din anlamında bir tabir.
ed-DÜRRETÜ’l-FÂHİRE
Gazzâlî’nin (ö. 505/1111) ölüm, kabir hayatı ve âhiret hallerine dair eseri.
el-EMÂLÎ
Ali b. Osman el-Ûşî’nin (ö. 575/1179 [?]) Mâtürîdiyye akaidine dair manzum risâlesi.
FERÂİDÜ’l-FEVÂİD
Osmanlı âlimlerinden Kadızâde Ahmed Şemseddin’in (ö. 988/1580) iman esaslarına dair eseri.
FİRDEVS / 1. Bölüm
Cennetin tamamı veya bir bölümü için kullanılan isimlerden biri.
GAZZÂLÎ / 2. Bölüm: Kelâm İlmindeki Yeri
Eş‘arî kelâmcısı, Şâfiî fakihi, mutasavvıf, filozoflara yönelttiği eleştirilerle tanınan İslâm düşünürü.
HÂNÎ, Şeyh Ahmed
Şair ve mutasavvıf.
HÂRİKULÂDE / 1. Bölüm
Alışılmışın dışında tabiattaki işleyişi belirli zamanlarda bozan tabiat üstü olaylar için kullanılan terim.
el-HAS ale’l-BAHS
Ebü’l-Hasan el-Eş‘arî’nin (ö. 324/935-36) kelâm metodunu savunduğu eseri.
HİBRÎ, Ali Efendi
Osmanlı âlimi.
HİKMET / 2. Bölüm: KELÂM
Din ve felsefe alanında kullanılan geniş kapsamlı bir terim.
İBN TEYMİYYE, Takıyyüddin / 2. Bölüm
Görüş ve eleştirileriyle İslâm düşüncesinin gelişmesine tesir eden Selefî âlimi, müctehid.
İBNÜ’l-VEZÎR, Ebû Abdullah
Zeydî-Selefî âlimi.
el-İNSÂF
Bâkıllânî’nin (ö. 403/1013) kelâma dair eseri.
İSBÂT-ı VÂCİB
Allah’ın varlığını kanıtlama anlamında kelâm ve felsefe terimi.
İZMİRLİ, İsmail Hakkı / 2. Bölüm: İlmî Şahsiyeti ve Görüşleri
Osmanlılar’ın son döneminde yetişen ve yeni ilm-i kelâm hareketini temsil eden âlim.
KADİR GECESİ / 1. Bölüm
Kur’ân-ı Kerîm’in indirildiği mübarek gece.
KADR SÛRESİ
Kur’ân-ı Kerîm’in doksan yedinci sûresi.
KALÂNİSÎ, Ebü’l-Abbas
Erken dönem Ehl-i sünnet kelâmcısı.
el-KASÎDETÜ’n-NÛNİYYE
İbn Kayyim el-Cevziyye’nin (ö. 751/1350) akaide dair manzum eseri.
MEBDE ve MEÂD
Varlığın nasıl başladığı ve sonunun neye varacağı konusuyla ilgili tabir ve bu konuda yazılan eserlerin ortak adı.
MELEK / 2. Bölüm: İslâm İnancında Melek
Allah’ın emirlerine tam itaat eden iyi nitelikteki ruhanî varlıklara verilen ad.
MOLLA CEZERÎ
Mutasavvıf ve şair.
MUHAMMED ABDUH
Mısırlı İslâm düşünürü, yenilik hareketinin öncülerinden.
MUVÂFAKATÜ SAHÎHİ’l-MENKŪL
İbn Teymiyye’nin (ö. 728/1328) düşünce metodolojisiyle ilgili en temel eseri.
MÜLK
Maddî âlemin bütünü ve bunun üzerindeki hükümranlık anlamında Allah’a ve insanlara nisbet edilen bir kavram.
NEBHÂNÎ, Yûsuf b. İsmâil
Filistinli din âlimi.
er-RED ale’l-MANTIKIYYÎN
Takıyyüddin İbn Teymiyye’nin (ö. 728/1328) mantıkçılara karşı yazdığı eseri.
REŞÎD RIZÂ
Çağdaş İslâm düşüncesinin öncülerinden, ıslahatçı âlim.
SELEFİYYE
İtikadî konularda Kur’an ve Sünnet’in lafzına bağlı olan ve te’vili kabul etmeyen ekol.
STUDIA ISLAMICA
Fransız şarkiyat dergisi.
ŞAH VELİYYULLAH / 2. Bölüm: Düşüncesi
Hindistanlı âlim ve ıslahatçı.
ŞİÂR
Allah’a kulluk etmeye vesile olan, saygı gösterilmesi ve korunması gereken belli ibadet, işaret ve semboller anlamında terim.
ŞİBLÎ NU‘MÂNÎ / 2. Bölüm: Fikirleri
Hindistanlı âlim ve tarihçi.
TEHZÎBÜ’l-MANTIK ve’l-KELÂM
Sa‘deddin et-Teftâzânî’nin (ö. 792/1390) mantık ve kelâma dair eseri.
ÜSMENDÎ / 2. Bölüm: KELÂM
Münazaracı yönüyle meşhur olan Hanefî fakihi ve kelâm âlimi.
WALZER, Richard Rudolf
Alman şarkiyatçısı.
YENİ İLM-i KELÂM
İsmail Hakkı İzmirli’nin (ö. 1946) yeni kelâm hareketiyle özdeşleşen eseri.
ZEMMÜ’l-KELÂM
Kelâm yöntemini ve kelâmcıları eleştiren eserlerin ortak adı ve Hâce Abdullah-ı Herevî’nin (ö. 481/1089) bu konudaki eseri.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.