METİN YURDAGÜR

Müellif toplam 47 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Kelâm, İslâm Düşüncesi ve Ahlâk
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
ÂFÂKÎ / 1. Bölüm: İSLÂM DÜŞÜNCESİ
İslâm düşüncesi ve fıkıh alanlarında farklı anlamlarda kullanılan bir terim.
AHBÂRİYYE
İmâmiyye Şîası içinde, dinî hükümlerin tek kaynağı olarak sadece kendi imamlarının rivayetlerini esas kabul edenlere verilen ad.
AHİD / 3. Bölüm: AHLÂK
Çeşitli ilimlerde farklı anlamlarda kullanılan bir terim.
ARAPKİRLİ HÜSEYİN AVNİ
Son devir din âlimi, huzur dersleri mukarriri, dersiâm.
el-ÂSÂRÜ’l-ULVİYYE
Atmosfer olaylarını antik meteoroloji anlayışına göre inceleyen ilmin ve bu ilimle ilgili eserlerin İslâmî kaynaklardaki genel adı.
BAB
Şîa fırkalarının kendi mezhep büyükleri için kullandıkları dinî unvan.
BAHRÜLULÛM el-LEKNEVÎ
Başta usûl-i fıkıh ve mantık olmak üzere İslâmî ilimlerin çeşitli alanlarındaki şerh ve hâşiyeleriyle tanınan Hindistanlı âlim.
BASAR
Allah’ın görme sıfatını ifade eden kelâm terimi.
BEKĀ
Allah’ın varlığının sonsuzluğunu ifade eden kelâm terimi.
BER
Sâlih mümin anlamına gelen bir terim.
BERGAMALI İBRÂHİM
Osmanlı müderris ve müelliflerinden.
CEFR
Gelecekte vuku bulacak olayları değişik metotlarla öğrettiğine inanılan ilmin adı.
CİBT
Kur’ân-ı Kerîm’de gerçeği kabul etmeyen kaba ruhlu insan için veya küfrün ve kötülüğün temsilcisi olan her şey anlamında kullanılan bir tabir.
CÛZCÂNÎ, Ebû Bekir
Hanefî fakihi ve Ehl-i sünnet kelâmcısı.
DEVİR
Bir şeyi dolaylı bir şekilde yine kendisiyle tarif ve ispat etme anlamında mantık ve felsefe terimi.
DEVİR
İsmâiliyye’de insanlık tarihini oluşturduğu farzedilen yedili hiyerarşik silsilenin her bir dönemi için kullanılan terim.
DUHÂN
İslâmî literatüre göre kıyametin büyük alâmetlerinden biri.
EBÜ’l-HÜZEYL el-ALLÂF
Basra ekolünün kurucusu Mu‘tezilî âlim.
EHL-i KIBLE
İnanç esaslarını değişik şekillerde yorumlayan farklı itikadî mezheplere bağlı bütün müslümanları kapsayan bir tabir.
EHL-i NAZAR
İtikadî konularda akla rol veren kelâm âlimleriyle Meşşâî geleneğine bağlı İslâm filozofları için kullanılan bir tabir.
ESÂSÜ’t-TAKDÎS
Fahreddin er-Râzî’nin (ö. 606/1209) Allah’ın sıfatlarıyla ilgili müteşâbih lafızlarla bunların te’vilini konu edinen eseri.
FETRET
İki peygamber arasında hak dine davetin kesintiye uğradığı dönem.
GELENBEVÎ
Daha çok matematik ve mantık alanlarındaki çalışmalarıyla tanınan Osmanlı âlimi.
HALÎMÎ, Ebû Abdullah
Mütekaddimîn devri Eş‘ariyye kelâmcısı ve Şâfiî fakihi.
HARPÛTÎ, Abdüllatif
Son dönem Osmanlı din âlimi.
HAŞVİYYE
Dinî konularda akıl yürütmeyi reddeden, nasların zâhirine bağlı kalmak suretiyle teşbih ve tecsîme kadar varan telakkileri benimseyenlere verilen ad.
HATM-i NÜBÜVVET / 1. Bölüm
Hz. Muhammed’in gelişiyle nübüvvetin sona erdiğini ifade eden bir tabir.
HUCENDÎ, Muhammed Sultan
Türkistan menşeli yakın dönem din âlimi.
İBN HALLÂD el-BASRÎ
Basra ekolüne bağlı Mu‘tezile kelâmcısı.
İ‘LÂ-yi KELİMETULLAH
Tevhid inancını yüceltip hâkim kılma anlamında bir tabir.
el-İ‘TİKĀD
Ahmed b. Hüseyin el-Beyhakī’nin (ö. 458/1066) Ehl-i sünnet akaidine dair eseri.
KĀDÎ ABDÜLCEBBÂR / 1. Bölüm
Basra Mu‘tezilesi’nin ünlü kelâmcısı ve Şâfiî fakihi.
LEKĀNÎ, İbrâhim b. İbrâhim
Cevheretü’t-tevḥîd adlı manzum akaid risâlesiyle tanınan Mâlikî âlimi.
MATLAU’l-İ‘TİKĀD
Fuzûlî’nin (ö. 963/1556) temel akaid ve kelâm konularına dair Arapça eseri.
el-MEÂLİM
Fahreddin er-Râzî’nin (ö. 606/1210) usûlü’d-dîn, usûl-i fıkıh, fıkıh, hilâf ve cedel konularına dair eseri.
el-MİNHÂC fî ŞUABİ’l-ÎMÂN
Ebû Abdullah el-Halîmî’nin (ö. 403/1012) iman esasları, bazı fıkıh konuları ve ahlâk kurallarına dair eseri.
MUHÂLEFETÜN li’l-HAVÂDİS
Allah’ın yaratılmışlara benzemediğini ifade eden selbî sıfatlarından biri.
MÜMÂSELET
İki varlığın birbirine benzemesi anlamında terim.
MÜTEŞÂBİHÜ’l-KUR’ÂN
Kādî Abdülcebbâr’ın (ö. 415/1025) müteşâbih kabul ettiği bazı Kur’an âyetlerini inceleyip yorumladığı eseri.
MÜTEVELLÎ, Abdurrahman b. Me’mûn
Şâfiî fakihi ve Eş‘arî kelâmcısı.
SEM‘
Allah’a nisbet edilen sübûtî sıfatlardan biri.
TÂGŪT
Hak yoldan saptıran, bazılarınca yaratılmışlık üstü konumunda tutulan varlık anlamında bir Kur’an terimi.
TENZİH
Allah’ın yaratılmışlık özelliklerinden arınmış olduğuna inanıp bunu ifade etme anlamında kelâm terimi.
TESBİH / 1. Bölüm
Allah’ın noksan sıfatlardan münezzeh ve yüce olduğuna inanıp bunu sözleri ve davranışlarıyla belirtme anlamında terim.
AYDIN, Ali Arslan
Son dönem İslâm âlimlerinden.
TUĞYAN
Azgınlık göstererek haddi aşma mânasında bir Kur’an terimi.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.