BİLAL AYBAKAN

Müellif toplam 40 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Fıkıh
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
HAPİS HAKKI
Ayn borçlusunun deyn niteliğindeki alacağını elde edinceye kadar ifadan kaçınması anlamında İslâm hukuku terimi.
İBNÜ’l-VEKÎL
Şâfiî fakihi ve edip.
ÎFÂ
Genelde dinî yükümlülüklerin, özelde borçlanılan edimin gereği gibi yerine getirilmesi anlamında fıkıh terimi.
İKĀLE
Bağlayıcı ve feshi kabil bir akdi bozmayı konu edinen akid.
İNFİSÂH
Akidden doğan borç ilişkisinin ifa edilmeden, hukukî bir olay veya işlem sebebiyle sona ermesi anlamında fıkıh terimi.
İVAZ
İki tarafa borç yükleyen akidlerde karşılıklı bedellerden her biri.
MEBΑ
Satış (bey‘) akdine konu olan mal anlamında fıkıh terimi.
MECLİS
Akdi oluşturan irade beyanlarını içeren görüşme ve müzakerelerin cereyan ettiği yer ve zaman anlamında fıkıh terimi.
MUÂMELÂT
Geniş anlamıyla fıkhın ibadetler dışında kalan kısmını, dar anlamıyla daha çok mal varlığına ilişkin hükümleri ifade eden terim.
MUAMELE
Hukukî bir sonuca yönelik irade beyanı.
MUÂVAZA
Karşılıklı bedelleri değişme veya konusu böyle bir değişim olan akidler anlamında fıkıh terimi.
el-MÜHEZZEB
Ebû İshak eş-Şîrâzî’nin (ö. 476/1083) Şâfiî fıkhına dair eseri.
NİYÂBET
Başkası adına ve/veya hesabına iş görmek, başkasının yerine bazı dinî vecîbeleri yerine getirmek anlamında fıkıh terimi.
REBΑ b. SÜLEYMAN el-MURÂDÎ
İmam Şâfiî’nin talebesi.
RÜCÛ
Sebepsiz zenginleşme durumlarında ve başkası için yapılan bazı ödeme veya harcamalarda ortaya çıkan talep hakkı anlamında fıkıh terimi.
SADEFÎ, Yûnus b. Abdüla‘lâ
İmam Şâfiî’nin talebesi, fıkıh, hadis ve kıraat âlimi.
SARF
Paranın parayla değişimini konu edinen akid anlamında fıkıh terimi.
SELEM
Peşin bedelle veresiye mal değişimini konu edinen satım türü.
SİNCÎ
Şâfiî fakihi.
SÜBKÎ, Tâceddin / 1. Bölüm
Şâfiî fakihi ve biyografi yazarı.
SÜBKÎ, Takıyyüddin
Şâfiî âlimi, müctehid.
ŞÂFİÎ
Şâfiî mezhebinin imamı, büyük müctehid.
ŞÂFİÎ MEZHEBİ
Dört büyük Sünnî fıkıh mezhebinden biri.
ŞÎRÂZÎ, Ebû İshak
Şâfiî fakihi.
TABAKĀTÜ’ş-ŞÂFİİYYETİ’l-KÜBRÂ
Tâceddin es-Sübkî’nin (ö. 771/1370) Şâfiî ulemâsına dair eseri.
TABERÎ, Ebü’t-Tayyib
Şâfiî fakihi.
TEBERRU
Karşılıksız kazandırma işlemlerinin ortak adı.
TEMLİK
Mülkiyet devrini sağlayan hukukî işlem.
et-TENBÎH
Ebû İshak eş-Şîrâzî’nin (ö. 476/1083) Şâfiî mezhebinin beş temel muhtasarından biri olan eseri.
TRAMPA
Ferden muayyen hale getirilmiş iki malın birbiriyle değişimini konu edinen akid.
UHDE
Sorumluluk anlamında fıkıh terimi.
el-ÜM
İmam Şâfiî’nin (ö. 204/820) son dönemine ait fıkıh külliyatı.
el-VASÎT
Gazzâlî’nin (ö. 505/1111) Şâfiî fıkhına dair eseri.
el-VECÎZ
Gazzâlî’nin (ö. 505/1111) Şâfiî fıkhına dair eseri.
VEKÂLET
Hukukî işlem yetkisi vermeye aracılık eden akid.
ZA‘FERÂNÎ
İmam Şâfiî’nin “kavl-i kadîm”inin en güçlü râvisi.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.