İBRAHİM HATİBOĞLU

Müellif toplam 68 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Hadis, İslâm Düşüncesi ve Ahlâk
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
HİŞÂM ed-DESTÜVÂÎ
Hadis hâfızı.
İBN EBÛ Zİ’B
Tebeu’t-tâbiînden Medineli fakih, muhaddis.
İBN EBÜ’d-DÜNYÂ
Çok sayıdaki eseriyle tanınan muhaddis, mutasavvıf, eğitimci ve Hanbelî fakihi.
İBNÜ’l-CEVZÎ, Ebü’l-Ferec / 2. Bölüm: Hadis İlmindeki Yeri
İslâmî ilimlerin hemen her dalındaki çalışmalarıyla tanınan Hanbelî âlimi.
İBNÜ’l-KEYYÂL
Muhaddis, vâiz ve hatip.
İSRÂİLİYAT / 1. Bölüm
Yahudilik ve Hıristiyanlık’tan İslâm kaynaklarına geçtiği kabul edilen bilgiler için kullanılan terim.
LAHAK
Bir kitaba sehven yazılmadığı için sayfa kenarına veya satırlar arasına sonradan ilâve edilen kelime yahut kelimeler için kullanılan terim.
LÂLEKÂÎ
Hadis hâfızı, kelâm âlimi ve Şâfiî fakihi.
LEKNEVÎ
Hindistanlı muhaddis ve Hanefî fakihi.
MA‘MER b. RÂŞİD
Yemen’de hadisi ilk tedvin eden tâbiî, muhaddis ve fakih.
MA‘RİFETÜ ULÛMİ’l-HADÎS
Hâkim en-Nîsâbûrî’nin (ö. 405/1014) hadis usulüne dair eseri.
MEDENİYET
1933-1944 yılları arasında Bulgaristan’da eski harflerle Türkçe olarak yayımlanan dinî, ilmî ve içtimaî gazete.
MEDRESETÜ’n-NÜVVÂB
Bağımsızlık sonrası Bulgaristan’da Müslümanların dinî eğitim ve ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla kurulan müessese.
MEHMED FİKRİ
Bulgaristanlı şair ve yazar.
MEHMED MUHYİDDİN, Hocazâde
Bulgaristan Müslümanlarının seçimle göreve gelen ilk başmüftüsü.
MERVEZÎ, Ahmed b. Ali
Hadis hâfızı.
MESÂBÎHU’s-SÜNNE
Ferrâ el-Begavî’nin (ö. 516/1122) güvenilir hadis kaynaklarından derlediği hadisleri ihtiva eden eseri.
MEŞÂRİKU’l-ENVÂRİ’n-NEBEVİYYE
Radıyyüddin es-Sâgānî’nin (ö. 650/1252), derlediği bazı sahih hadisleri nahiv konularına göre düzenlediği eseri.
MEYYÂNİŞÎ
Hadis usulüne dair risâlesiyle tanınan muhaddis.
MİFTÂHU KÜNÛZİ’s-SÜNNE
Wensinck’in (ö. 1939) on dört hadis ve siyer kitabındaki rivayetler için hazırladığı alfabetik konu, şahıs ve yer fihristinin Arapça tercümesi.
MİS‘AR b. KİDÂM
Hadis hâfızı.
MUÂFÂ b. İMRÂN
Hadis hâfızı.
MUAMMERÛN
Yüz yıldan fazla yaşamış kimseleri ifade eden terim.
MUÂZ b. HÂRİS
Sahâbî.
MU‘CEM
Râvilerin adlarına göre alfabetik olarak düzenlenen eserlerin genel adı.
el-MU‘CEMÜ’l-MÜFEHRES li-ELFÂZİ’l-HADÎSİ’n-NEBEVÎ
Dokuz hadis kitabında yer alan rivayetlerin bu kitaplardaki yerini göstermek için hazırlanan alfabetik kelime fihristi.
el-MUHADDİSÜ’l-FÂSIL
Râmhürmüzî’nin (ö. 360/971) hadis usulüne dair eseri.
MUHAMMED FUÂD ABDÜLBÂKĪ
Kur’an ve hadise dair indeks çalışmalarıyla tanınan Mısırlı âlim.
MUHİBBÜDDİN et-TABERÎ
Mekke kadısı, muhaddis ve Şâfiî fakihi.
MUSÂFAHA
Meşhur bir musannifin âlî isnadındaki râvi sayısıyla, daha sonra gelen bir muhaddisin rivayetindeki râvi sayısının aynı olması anlamında hadis terimi.
MUSANNEF
Rivayetleri konularına göre sıralayan kitap türü.
MUVÂFAKAT
Meşhur bir musannife nisbetle âlî olan isnad anlamında hadis terimi.
MÜSÂVAT
Meşhur bir musannife nisbetle âlî olan isnâd anlamında hadis terimi.
MÜSNED
İlk kaynağına kadar senedinde kesiklik bulunmayan hadis.
MÜSNED
Hadislerin adlarına göre tasnif edildiği kitap türü.
el-MÜSNED
Ebû Hanîfe’ye (ö. 150/767) nisbet edilen hadis kitaplarının ortak adı.
MÜSNİD
Daha çok, hadis rivayetine yeni başlayan kimseleri ifade eden bir terim.
MÜSTAĞFİRÎ
Hadis hâfızı.
MÜSTEDREK
Bir müellifin, şartlarına uyduğu halde kitabına almadığı hadislerin derlendiği eserler için kullanılan terim.
el-MÜSTEDREK
Hâkim en-Nîsâbûrî’nin (ö. 405/1014), Buhârî ile Müslim’in el-Câmi‘u’ṣ-ṣaḥîḥ’lerine almadıkları sahih hadisleri bir araya getiren eseri.
MÜZAKERE
En az iki kişinin bir araya gelip hadisler üzerinde mütalaada bulunması anlamında terim.
NÂFİ‘
Abdullah b. Ömer’in âzatlı kölesi, tâbiî.
NÂSIRÜDDİN el-ELBÂNÎ
Son devir hadis âlimi.
en-NİHÂYE
Mecdüddin İbnü’l-Esîr’in (ö. 606/1210) garîbü’l-hadîse dair eseri.
NU‘MÂN b. BEŞÎR
Ensar arasında hicretten sonra doğan ilk çocuk, sahâbî.
NÜZHETÜ’l-HAVÂTIR
Abdülhay el-Hasenî’nin (ö. 1923) Hindistan’da yaşamış ünlü şahsiyetlerin biyografilerine dair eseri.
OKİÇ, Muhammed Tayyib
Bosna-Hersekli âlim.
RÂMHÜRMÜZÎ
Hadis usulüne dair ilk eseri yazdığı bilinen muhaddis.
RÂMÛZÜ’l-EHÂDÎS
Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî’nin (ö. 1893) derlediği hadisleri ihtiva eden eseri.
RİCÂLÜ’l-HADÎS
Hadis ilminin, râvileri ve güvenilirlik derecelerini belirlemeye yarayan yan dalları için kullanılan bir terim.
RİHLE
Hadis öğrenmek için yapılan yolculuklara verilen ad.
er-RİSÂLETÜ’l-MÜSTETRAFE
Muhammed b. Ca‘fer el-Kettânî’nin (ö. 1927) hadis literatürüne dair eseri.
ROBSON, James
Hadis ve dil bilimi alanındaki çalışmalarıyla tanınan İskoç asıllı şarkiyatçı ve misyoner.
SA‘D b. EBÛ VAKKĀS
Aşere-i mübeşşereden olan sahâbî, kumandan.
SELMÂN-ı FÂRİSÎ
İslâmiyet’i kabul eden İran asıllı ilk sahâbî.
SIBT İBNÜ’l-ACEMÎ
Hadis hâfızı, âlim.
SUBHÎ es-SÂLİH
Lübnanlı âlim.
SÜFYÂN b. UYEYNE
Tebeu’t-tâbiîn neslinden hadis âlimi ve hâfız.
SÜLEYMAN FÂZIL EFENDİ
Ayasofya kürsü şeyhi, vâiz ve muhaddis.
ŞEREFÜ ASHÂBİ’l-HADÎS
Hatîb el-Bağdâdî’nin (ö. 463/1071) hadis ve hadis ehlinin değeri hakkındaki eseri.
ŞERHU’s-SÜNNE
Ferrâ el-Begavî’nin (ö. 516/1122) derleyip şerhettiği hadislerden oluşan eseri.
ŞU‘BE b. HACCÂC
Tebeu’t-tâbiîn neslinden muhaddis, ricâl âlimi.
TAKYÎDÜ’l-İLM
Hatîb el-Bağdâdî’nin (ö. 463/1071) hadislerin yazılması konusuna dair eseri.
UMEYR b. VEHB
Sahâbî.
ÜBBÎ
Tunuslu muhaddis ve müfessir, Mâlikî kadısı.
YÛSUF el-KĀDÎ
Mâlikî kadısı, muhaddis.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.