SAFFET KÖSE

Müellif toplam 61 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Fıkıh, İslâm Düşüncesi ve Ahlâk
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
CEMÂLEDDİN ABDULLAH EFENDİ
Son devir Osmanlı hukukçusu ve Mısır kadısı.
DİCVÎ
Ezher Üniversitesi öğretim üyesi ve Mâlikî fakihi.
EBÛ GĀNİM
el-Müdevvene adlı eseriyle tanınan İbâzî fakihi.
EBÛ ÖMER el-KĀDÎ
Mâlikî fakihi ve hadis âlimi.
ESVED b. YEZÎD
Fakih, kıraat âlimi ve muhaddis tâbiî.
EŞ‘ARÎ, Ebû Bürde
Kûfe kadısı, fakih ve muhaddis tâbiî.
HÂBİS b. SA‘D
Sıffîn Savaşı’nda Muâviye’nin yanında yer alan kumandanlardan biri.
HACVÎ
Faslı devlet adamı ve İslâm hukukçusu.
HÂDÎ-İLELHAK, Yahyâ b. Hüseyin
Yemen’de Zeydîler Devleti’nin kurucusu ve Zeydiyye mezhebinin önde gelen temsilcilerinden.
HAFS b. GIYÂS
Ebû Hanîfe’nin talebelerinden, Bağdat ve Kûfe kadısı.
HAMMÂD b. İSHAK
Mâlikî fakihi ve muhaddis.
HİLE
Bir şahsın akid veya tek taraflı bir hukukî işlem yapması için kasten yanıltılması hali.
HİYEL
Şekil bakımından hukuka uygun bir işlemi vasıta kılarak yasaklanmış bir sonucu elde etmek amacıyla yapılan muamele anlamında fıkıh terimi.
HOCAZÂDE MUSLİHUDDİN EFENDİ
Fâtih Sultan Mehmed’in hocası, âlim ve kazasker.
HÜLLE
Üç talâkla boşanmış bir kadının ayrıldığı kocasına tekrar dönebilmesi amacıyla bir başka erkekle evlenmesi.
İBN ABDÜLHAK el-VÂSITÎ
Hanefî fakihi ve muhaddis.
İBN ABDÜLHAKEM, Abdullah
İmam Mâlik’in önde gelen talebelerinden.
İBN ABDÜLKUDDÛS, Şeyh Sadr
Hindistanlı fakih ve muhaddis.
İBN ABDÜRREZZÂK
Hanefî fakihi ve edip.
İBN BATTA / 1. Bölüm
Hanbelî fakihi ve muhaddis.
İBN DÂVÛD ez-ZÂHİRÎ
Zâhirî mezhebinin ikinci imamı, şair.
İBN EBÛ AKĪL
Şiî fakihi, kelâmcı ve muhaddis.
İBN EBÛ CEMRE, Ebû Bekir
Mâlikî fakihi, kadı.
İBN EBÛ HÜREYRE
Şâfiî fakihi.
İBN EBÛ LEYLÂ, Muhammed b. Abdurrahman
Kûfe kadısı, mutlak müctehid, muhaddis.
İBN EBÛ ZEMENÎN
Mâlikî fakihi ve muhaddis.
İBN EMÎRU HÂC
Hanefî fakihi, müfessir.
İBN KÎRÂN
Faslı Mâlikî fakihi ve Arap edebiyatçısı.
İBN MEKKÎ
Fakih, Arap dili ve edebiyatı âlimi.
İBN MERZÛK el-HAFÎD
Mâlikî fakihi ve edip.
İBN MERZÛK el-HATÎB
Mâlikî fakihi, muhaddis, hatip ve devlet adamı.
İBN NASRULLAH
Hanbelî fakihi ve Mısır kādılkudâtı.
İBN VEHB
İmam Mâlik’in önde gelen talebelerinden, fakih ve muhaddis.
İBNÜ’l-HÂC el-ABDERÎ
Mâlikî fakihi.
İBNÜ’l-MUKRÎ el-YEMENÎ
Şâfiî fakihi, edip ve şair.
İBNÜ’n-NAKĪB el-MISRÎ
Şâfiî fakihi.
İBNÜ’z-ZÂGŪNÎ
Hanbelî âlimi.
İBNÜ’z-ZİYÂ el-MEKKÎ
Hanefî fakihi, müfessir.
İMÂDÎ
Hanefî fakihi.
İSFERÂYÎNÎ, Ebû Hâmid
Şâfiî fakihi.
İSNEVÎ
Şâfiî fakihi.
LAKĪT
Sahipsiz, buluntu çocuk anlamında fıkıh terimi.
LUKATA
Buluntu mal.
el-MECMÛ‘
Zeydiyye mezhebinin imamı Zeyd b. Ali’ye (ö. 122/740) nisbet edilen fıkıh ve hadis mecmuası.
el-MEHÂRİC
Hiyel ile ilgili olarak günümüze ulaşan ilk eser.
MUHAMMED EBÛ ZEHRE
Mısırlı âlim.
NETÎCETÜ’l-FETÂVÂ
Şeyhülislâm Dürrîzâde Mehmed Ârif Efendi’nin (ö. 1215/1800) fetvalarını toplayan eseri.
RÜŞD
Kişinin mallarını uygun biçimde koruyup harcamasını sağlayan fikrî olgunluk anlamında fıkıh terimi.
RÜŞVET
Yetkiyi, görevi veya nüfuzu kötüye kullanarak sağlanan gayri meşrû menfaat.
SÜKÛT
Susma anlamında bir fıkıh terimi.
TEHECCÜD
Yatsı namazının ardından fecre kadar geçen süre içinde uykudan kalkıp namaz kılma ve bu süre zarfında kılınan nâfile namaz, gece namazı.
TEKBİR / 1. Bölüm
Allah’ın en yüce varlık olduğunu belirten “Allahüekber” cümlesini söyleme anlamında terim.
TERAVİH
Ramazan ayına mahsus olmak üzere yatsıdan sonra kılınan namaz.
ZERKĀ, Mustafa Ahmed
İslâm hukuku alanında yenilikçi fikir ve eserleriyle tanınan Suriyeli âlim.
ZEYD b. ALİ
Hz. Hüseyin’in torunu, Zeydiyye mezhebinin imamı.
DEVÂLÎBÎ
Suriyeli ilim ve siyaset adamı, İslâm hukukçusu.
TDV İslâm Ansiklopedisi'nden rastgele bir madde gösterilmektedir.