Arama yenilendi: Arama kılavuzunu okumak için tıklayınız.

ABDÜLKADİR ÖZCAN

Müellif toplam 216 madde veya madde bölümü telif etmiştir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’ne katkıda bulunduğu ilim dalları:
    Türk Tarihi ve Medeniyeti, Coğrafya, İslâm Tarihi ve Medeniyeti
Müellifin özgeçmişi
Müellifin özgeçmişi hazırlanıyor...
Müellifin telif ettiği maddeler veya madde bölümleri
ABDİ
Osmanlı tarihçisi.
ABDURRAHMAN ABDİ PAŞA
Osmanlı veziri, Budin eyaletinin son beylerbeyi.
ABDURRAHMAN ŞEREF
Son Osmanlı vak‘anüvisi, devlet ve fikir adamı.
ABDÜLKERİM NÂDİR PAŞA
Son devir Osmanlı kumandanlarından.
AHMED CÂVİD
Osmanlı tarihçisi.
AHMED PAŞA
Bağdat valisi.
AHMED PAŞA, Hain
Kanûnî Sultan Süleyman devri Osmanlı veziri ve Mısır valisi.
AHMED PAŞA, Küçük
Osmanlı veziri ve kumandanı.
AHMED REFİK ALTINAY
Son devir Türk tarihçisi.
AHMED RİFAT EFENDİ, Yağlıkçızâde
Tanzimat dönemi ansiklopedi yazarı, ahlâkçı ve tarihçisi.
AKINCI
Osmanlı hafif süvari birliklerinden biri.
ALÂEDDİN BEY
Osman Gazi’nin, devletin kuruluş ve teşkilâtlanmasında önemli hizmetleri geçen oğlu.
ALEMDAR
Bayrak veya sancak taşıyanlar için kullanılmış olan bir terim.
ALİ ÇELEBİ, Hısım
Osmanlı âlimi ve biyografi yazarı.
ALİ PAŞA, Arabacı
Osmanlı sadrazamı.
ALKIŞ
Osmanlı teşrifat geleneğinde, merasimlerde padişah ve vezirler için söylenen güzel sözlere verilen genel ad.
ALTI BÖLÜK
Yeniçeri Ocağı’nın süvari kısmını teşkil eden altı sınıfın adı.
ASÂKİR-i MANSÛRE-i MUHAMMEDİYYE
Yeniçeri Ocağı’nın II. Mahmud tarafından 1826 yılında kaldırılması üzerine onun yerine kurulan yeni askerî teşkilâta verilen ad.
ASESBAŞI
Yeniçeri ağa bölüklerinden birini teşkil eden aseslerin âmiri.
ÂSIM EFENDİ, Çelebizâde
Osmanlı şeyhülislâmı, vak‘anüvis ve şair.
ÂŞIKPAŞAZÂDE
Osmanlı tarih yazarı.
ATÂ BEY, Mehmed
Son dönem Osmanlı maliyeci, gazeteci ve tarihçisi.
ÂTEŞ-i RÛMÎ
Eskiden bir savaş silâhı olarak kullanılan yanıcı, yakıcı ve patlayıcı bir madde.
ATMACACIBAŞI
Osmanlı sarayında şikâr ağalarından biri ve Hassa atmacacılar cemaatinin âmiri.
AYYÂR
Ortaçağ İslâm dünyasında daha çok kendi çıkarları için toplum düzenini bozan zümreler hakkında kullanılan bir tabir.
BÂB-ı SERASKERÎ / 1. Bölüm: TARİH
Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye’nin en üst rütbedeki kumandanı olan seraskerin resmî makamı ve buranın âbidevî ana giriş kapısı.
BABA CÂFER ZİNDANI
İstanbul’da Haliç surlarındaki bir burcun altında ve içinde Bizans ve Osmanlı dönemlerinde hapishane olarak kullanılan yer.
BAHNÂME
Eski tıpta başta cinsî rahatsızlıkların tedavisi olmak üzere cinsî konulardaki her türlü meseleyle ilgili bilgileri içine alan bir kitap türü.
BALTACI
Osmanlılar’da sarayın bîrun görevlilerinden bir zümrenin adı.
BAŞIBOZUK
Osmanlı Devleti’nde savaş sırasında asıl orduya katılan gönüllü askerler için kullanılan bir tabir.
BAYRAKTAR
Osmanlı askerî teşkilâtında bir bölük veya birliğin bayrağını taşımakla görevli kimse.
BÂZNÂME
Avcı kuşların yetiştirilmesi, hastalıkları ve bunların tedavi usullerinden bahseden eserlere verilen genel ad.
BEDERGÂH
Osmanlılar’da Acemi Ocağı’nda bir süre hizmet eden acemi oğlanlarının başta Yeniçeri Ocağı olmak üzere öteki yaya kapıkulu ocaklarına geçmeleri hakkında kullanılan bir tabir.
BENDE
Eskiden daha çok tevazu ifadesi olarak kullanılan Farsça bir kelime.
BERDÜ’l-ACÛZ
Kış mevsiminin sonlarında görülen şiddetli soğuklar için kullanılan bir tabir.
BEŞİR AĞA, Hacı
Daha çok yaptırdığı hayır eserleriyle tanınan Dârüssaâde ağası.
BEŞİR AĞA, Moralı
Dârüssaâde ağası ve hattat.
BÎBÎ
Eski Türk devletlerinin bir kısmında yüksek rütbeli kadınların isimlerinin başında unvan olarak kullanılan bir kelime.
BİNBAŞI
Askerî hiyerarşide genellikle bin kişinin kumandanı olan subay.
BİNİŞ
Osmanlı padişahlarının özellikle son yüzyıllarda at veya saltanat kayığı ile yaptıkları kısa süreli gezintiler için kullanılan bir tabir.
BÎRUN
Osmanlı sarayının (Topkapı Sarayı) birinci ve ikinci yer denilen meydanlarındaki müesseseleri ifade eden bir tabir.
BOĞDAN
Romanya’nın Moldavya bölgesine Osmanlı döneminde verilen ad.
BOSTANCI
Osmanlı Devleti saray teşkilâtının bîrun kısmından bir kuruluş.
BOYNUEĞRİ MEHMED PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
BÖCEKBAŞI
Osmanlı Devleti’nde özellikle son asırlarda asayişi sağlamakla yükümlü gizli zâbıta görevlilerden biri.
BÖLÜK
Osmanlı devlet teşkilâtında belli sayıdaki bir zümreyi ifade eden askerî ve idarî bir terim.
BUÇUKTEPE VAK‘ASI
1446’da Edirne’de vuku bulan ve II. Mehmed’in birinci saltanatından uzaklaştırılmasına sebep olan ilk yeniçeri ayaklanması.
CÂM-ı CEM-ÂYÎN
Bayatî Hasan b. Mahmûd’un kaleme aldığı Osmanlı silsilenâmesi.
CÂMEŞÛYÂN
Osmanlı saraylarında çamaşırları yıkamakla görevli olan kimselere verilen ad.
CELÂLEDDİN AĞA, Mehmed
Osmanlı Devleti’nin son yeniçeri ağası.
CEMÂLEDDİN MEHMED, Karslızâde
Osmanlı tarihçilerine dair Âyîne-i Zurefâ adlı eserin müellifi, müderris ve kadı.
CERBE
Akdeniz’in Tunus kıyılarında bir ada.
CEREHOR
Selçuklular’da ve özellikle Osmanlı Devleti askerî teşkilâtında daha çok geri hizmetlerde geçici olarak kullanılmış olan ücretli asker.
CEVAD PAŞA
Osmanlı sadrazamı, müellif.
CEVÂHİRÜ’t-TEVÂRÎH
Köprülüzâde Fâzıl Ahmed Paşa’nın seferlerini ve özellikle Kandiye’nin fethini anlatan eser.
CÜLÛS
Hükümdarların ve özellikle Osmanlı şehzadelerinin tahta geçmesi hakkında kullanılan bir tabir.
ÇAKIRCIBAŞI
Osmanlı sarayında av işleriyle uğraşan yüksek rütbeli görevlilerden çakırcıların ve şikâr ağalarının âmiri.
ÇARHACI
Osmanlı Devleti’nde ordunun öncü kuvvetini teşkil eden hafif süvari birliklerinden biri.
ÇEHRİN SEFERİ
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa’nın 1678’de gerçekleştirdiği ve Çehrin Kalesi’nin alınmasıyla sonuçlanan sefer.
ÇERİBAŞI
Osmanlı Devleti’nde müsellemlerin, timarlı sipahilerin, çingene, yörük, tatar, evlâd-ı fâtihân, voynuk ve akıncı gibi eyalet askeri statüsündeki kuruluşların zâbitlerinden birisine verilen ad.
ÇIPLAK
XVIII. yüzyıl sonlarında Tersâne-i Âmire askerlerinden bir sınıfın adı.
ÇORBACI
Osmanlı Devleti’nin merkez kuvvetlerinden Acemi ve Yeniçeri ocaklarının bölük veya orta kumandanlarına verilen unvan.
ÇUHADAR
Osmanlı Devleti’nde Enderun teşkilâtında Has Oda ağalarından biri.
DALTABAN MUSTAFA PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
DÂVUD PAŞA KIŞLASI
Sultan II. Mahmud tarafından Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye’nin ikameti için İstanbul’da Dâvud Paşa sahrasında 1827 yılında inşa ettirilen kışla.
DÂVUD PAŞA SAHRASI
İstanbul’da Topkapı dışında Çırpıcı ve Haznedar derelerinin arasında, halen Dâvud Paşa Kışlası’nın bulunduğu ovaya XV. yüzyıldan beri verilen ad.
DEFTERDAR SARI MEHMED PAŞA
Osmanlı devlet adamı ve tarihçisi.
DELİ
Osmanlı Devleti’nde maiyet askerlerinden bir zümrenin adı.
DERGÂH-ı ÂLÎ
Bazı İslâm devletlerinde hükümdar kapısı veya padişah sarayı karşılığında kullanılmış olan tabir.
DEVŞİRME
Osmanlı Devleti’nde çeşitli hizmetlerde kullanılmak üzere Osmanlı tebaası bazı hıristiyan çocuklarının bir kanun dahilinde toplanması işi.
DOĞANCI
Osmanlı Devleti’nde av ve avcılıkla ilgili saray görevlilerinden bir sınıfın adı.
DUKAKİNZÂDE AHMED PAŞA
Osmanlı vezîriâzamı.
DÜSTÛRNÂME-i ENVERÎ
XV. yüzyılda yazılmış manzum tarih.
EBÜLFAZL MEHMED EFENDİ
Osmanlı defterdarı ve tarihçisi.
EDİRNE VAK‘ASI
1703 yılında çıkan, Şeyhülislâm Feyzullah Efendi’nin ölümü, II. Mustafa’nın tahttan indirilmesi ve yerine III. Ahmed’in cülûsu ile sonuçlanan ayaklanma.
ESÂME
Kapıkulu askerlerinin isim ve maaşlarının kayıtlı olduğu defterleri, bu defterlerdeki isimleri ve daha çok burada adı geçenlerin ellerindeki belgeyi ifade eden tabir.
EŞİK AĞASI
Akkoyunlular, Safevîler ve Kaçarlar zamanında hükümdar kapısı hizmetlilerine verilen unvan.
EŞKİNCİ
Osmanlılar’da sefere çıkan askerler için kullanılan bir terim.
EŞKİNCİ OCAĞI
II. Mahmud zamanında Yeniçeri Ocağı’nın ilgasından önce kurulan talimli askerî sınıf.
ETMEYDANI
Osmanlılar zamanında İstanbul’un Aksaray semtinde Yeni Odalar adıyla anılan yeniçeri kışlalarının ortasındaki meydana verilen isim.
FERAİZÎZÂDE MEHMED SAİD
Gülşen-i Maârif adlı eseriyle tanınan Osmanlı tarihçisi.
FERİDUN AHMED BEY
Münşeâtü’s-selâtîn adlı eseriyle tanınan Osmanlı devlet adamı.
FEZLEKETÜ’t-TEVÂRÎH
Kâtib Çelebi’nin (ö. 1067/1657) umumi tarihe dair Arapça eseri.
GAZİ
Din uğrunda savaşanlar için özellikle Türkler tarafından mücahid karşılığında kullanılan bir sıfat ve unvan.
GEDİKLİ
Osmanlı saray, merkez, askerî, esnaf ve maliye teşkilâtlarında kullanılan bir terim.
GÖNÜLLÜ
Kendi isteğiyle orduya katılan ve sefere çıkan askerler için kullanılan bir tabir.
GULÂM / 3. Bölüm: Osmanlılar
Eski İslâm devletlerinde orduda, idarede ve sarayda çalıştırılmış köle ve esirler.
GUREBÂ BÖLÜKLERİ
Osmanlılar’da kapıkulu süvarilerinden iki bölüğün adı.
HAC / 6. Bölüm: Osmanlılar Dönemi
Kutsal kabul edilen mekânları dinî maksatla ziyaret etme, İslâm’ın beş şartından biri.
HACI ALİ PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
HACI İLBEY
Osmanlılar’ın Rumeli fetihlerinde büyük hizmeti geçen Türk kumandanı.
HACI İVAZ PAŞA / 1. Bölüm
Osmanlı veziri ve mimarı.
HADIM HASAN PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
HADÎKATÜ’l-VÜZERÂ
Osmanzâde Ahmed Tâib’in (ö. 1136/1724) Osmanlı sadrazamlarına dair biyografik eseri.
HAFÎD EFENDİ
Osmanlı kazaskeri ve âlimi.
HÂLET EFENDİ
Osmanlı devlet adamı.
HALİL PAŞA, Arnavut
Osmanlı sadrazamı.
HARBİYE
II. Mahmud zamanında 1835’te subay yetiştirmek üzere açılan askerî mektep.
HARBİYE NEZÂRETİ
Osmanlı Devleti’nde 1908 yılında kurulan ve günümüzde Millî Savunma Bakanlığı’na tekabül eden teşkilât.
HASEKİ
Osmanlı saray ve askerî teşkilâtlarında bazı görevliler için kullanılan bir unvan.
HASSA
Hükümdara ve hükümdar sarayına ait kurumlar, hizmetler ve görevliler için kullanılan bir tabir.
HATUN
Türkler’de ve Moğollar’da hükümdar ailesine mensup kadınlar için kullanılan bir unvan.
HEŞT BİHİŞT
İdrîs-i Bitlisî (ö. 926/1520) tarafından yazılan Farsça Osmanlı tarihi.
HEZARPÂRE AHMED PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
HOŞKADEM
Memlük sultanı (1461-1467).
HUMBARACI AHMED PAŞA
Humbaracı Ocağı’nı ıslah etmekle görevlendirilen Fransız asıllı Osmanlı zâbiti.
HÜSEYİN EFENDİ, Cinci Hoca
Sultan İbrâhim’i etkisi altına alarak devrin siyasî olaylarında rol oynayan padişah hocası ve Anadolu kazaskeri.
HÜSEYİN PAŞA, Ağa
Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasında önemli rol oynayan Osmanlı veziri, Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye’nin ilk seraskeri.
HÜSREV PAŞA, Deli
Osmanlı beylerbeyi ve veziri.
ISTABL
Hükümdarlık sarayına ait binek ve yük hayvanlarının barındırıldığı yer.
İÂNE
Osmanlılar’da XIX. yüzyılda olağan üstü giderler için halktan toplanan malî yardımları ifade eden terim.
İBRÂHİM PAŞA, Kabakulak
Osmanlı sadrazamı.
İBRÂHİM PAŞA, Kara
Osmanlı sadrazamı.
İBRÂHİM PAŞA, Melek
Osmanlı veziri ve Budin valisi.
İDRÎS-i BİTLİSÎ
Heşt Bihişt adlı eseriyle tanınan müellif, münşî, şair, hattat ve siyaset adamı.
İSKENDER PAŞA
Osmanlı beylerbeyi.
İSMET EFENDİ, Fındıklılı
Biyografi yazarı.
İSTANBUL AĞASI
İstanbul Acemi Ocağı’nın âmiri için kullanılan unvan.
İVAZ EFENDİ
Osmanlı kazaskeri.
İZZET MEHMED PAŞA, Safranbolulu
Osmanlı sadrazamı.
KAPICI
Bazı İslâm-Türk devletlerinde ve özellikle Osmanlılar’da hükümdar sarayının kapılarını bekleyen görevlinin unvanı.
KAPIKULU
Osmanlı Devleti’nin merkez kuvvetlerini teşkil eden maaşlı askerlerin genel adı.
KARA MURAD PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
KARAKULLUKÇU
Yeniçeri koğuşlarında ayak hizmetlerini gören kimse.
KARLOFÇA / 2. Bölüm: Karlofça Antlaşması
Yugoslavya’da Sirem bölgesinde tarihî bir kasaba.
KEMANKEŞ MUSTAFA PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
KILIÇ ALAYI
Osmanlı padişahlarının tahta çıkmalarından sonra kılıç kuşanmaları münasebetiyle yapılan tören.
KIZIL AHMED BEY
Candaroğulları Beyliği’nin son hükümdarı.
KOCA HÜSEYİN
Reîsülküttâb ve Osmanlı tarihçisi.
KÖPRÜLÜZÂDE NÛMAN PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
KUL
Osmanlı Devleti’nin kapıkulu askerleriyle askerî ve mülkî idarecileri için kullanılan terim.
KULOĞLU
Osmanlı Devleti’nde başta yeniçeriler olmak üzere kapıkulu ocakları mensuplarının asker olarak görev yapan oğulları.
KURÇİ
Özellikle Safevîler’de hassa asker topluluğuna verilen ad.
KÜTÜKOĞLU, Bekir
Osmanlı tarihçisi.
LAĞIMCI OCAĞI
Osmanlılar’da yer altında tüneller açmak ve kaleleri yıkmakla görevli askerî sınıf.
LALA ŞÂHİN PAŞA
İlk Osmanlı beylerbeyi.
LÂLE DEVRİ / 1. Bölüm
Osmanlı tarihinin 1718-1730 yılları arasına sonradan verilen ad.
MAHMUD I
Osmanlı padişahı (1730-1754).
MARTOLOS
Osmanlı askerî teşkilâtında çeşitli hizmetler gören özel bir sınıf.
MECDÎ, Mehmed
Osmanlı edip ve şairi, biyografi yazarı.
MEHMED IV
Osmanlı padişahı (1648-1687).
MEHMED ÇELEBİ, Ramazanzâde
Osmanlı devlet adamı ve tarihçisi.
MEHMED SÜREYYÂ
Sicill-i Osmânî adlı eseriyle tanınan Osmanlı tarih ve biyografi uzmanı.
MEHMED TEVFİK BEY
Son dönem devlet ve bilim adamlarından.
MERZİFONLU KARA MUSTAFA PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
Mİ‘RÂCÜ’z-ZAFER
Behcetî Hüseyin Efendi’nin IV. Mehmed devri ve özellikle 1678 Çehrin seferine dair eseri.
MOLLA YEGÂN
Osmanlı âlimi.
MURÂDÎ
Osmanlı tarihçisi, denizci ve şair.
MUSTAFA II
Osmanlı padişahı (1695-1703).
MUSTAFA PAŞA, Zurnazen
Osmanlı sadrazamı.
MÜNŞEÂTÜ’s-SELÂTÎN
Feridun Ahmed Bey’in (ö. 991/1583) hükümdar mektupları ile ferman, berat, fetihnâme vb. sûretlerini topladığı eseri.
NEŞRÎ
Osmanlı tarihçisi.
ORUÇ b. ÂDİL
Osmanlı tarihçisi.
OSMANLILAR / 5. Bölüm: Askerî Teşkilât
Batı Anadolu’nun kuzeyinde bir Türkmen beyliği olarak ortaya çıkıp üç kıtaya yayılan ve kurucusunun adıyla anılan Türk-İslâm dünyasında en uzun ömürlü devlet (1300-1922).
OSMANZÂDE AHMED TÂİB
Osmanlı şairi, biyografi yazarı.
ÖRFÎ MAHMUD AĞA
Osmanlı tarihçisi, şair ve hattat.
PASAROFÇA ANTLAŞMASI
Osmanlı Devleti’nin Avusturya ve Venedik devletleriyle yaptığı barış antlaşması (21 Temmuz 1718).
PAŞA
Osmanlılar’da en yüksek askerî ve mülkî unvan.
PATRONA İSYANI
1730 yılında İstanbul’da meydana gelen ve III. Ahmed’in tahttan indirilmesiyle sonuçlanan ayaklanma.
PENCİK
Osmanlı vergi ve asker kaynaklarından birini oluşturan uygulamaya verilen ad.
REDİF
II. Mahmud zamanında sancaklarda teşkil edilen ordu.
RİKÂB
Bazı Türk-İslâm devletlerinde ve özellikle Osmanlılar’da sultanın katını veya maiyetini ifade eden terim.
RİKÂBDAR
Arap ve İslâm Türk devletlerinde daha ziyade ahırlarda, Osmanlılar’da ise Enderun’da hizmet yapan görevli.
SEKBAN
Osmanlı Devleti’nde askerî bir sınıf.
SEKBÂN-ı CEDÎD
II. Mahmud dönemi başlarında kurulan düzenli ordu.
SER
Türk devletlerinde bazı isimlerin önüne gelerek meslek ve unvan ifade eden kelime.
SERDAR
Türk-İslâm devletlerinde genellikle ordu kumandanı anlamında kullanılan unvan.
SERDENGEÇTİ
Osmanlı döneminde savaşlarda en önde çarpışan birlikler için kullanılan bir terim.
SERGİ
Osmanlı Devleti’nde kapıkulu süvarilerine ulûfe dağıtımını ifade eden terim.
SERHAD KULU
Osmanlı Devleti’nde sınır boylarında ve kalelerde hizmet gören askerî zümrelerin genel adı.
SİLÂHDAR MEHMED AĞA
Osmanlı tarihçisi.
SİLSİLETÜ’l-ÂSAFİYYE
Behcetî Seyyid İbrâhim’in (ö. 1151/1738’den sonra) Köprülü ailesinden yetişmiş devlet adamlarının biyografilerine dair eseri.
SOLAKZÂDE MEHMED HEMDEMÎ
Osmanlı tarihçisi, mûsikişinas.
SÜBHATÜ’l-AHBÂR
Derviş Mehmed’in (X./XVI. yüzyıl) peygamberler ve hükümdarlara dair eseri.
SÜLEYMAN II
Osmanlı padişahı (1687-1691).
ŞAHİNCİBAŞI
Osmanlı saray teşkilâtında avcı kuşlarla ilgili görevlilerden şahincilerin âmiri.
ŞEHİD ALİ PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
eş-ŞEKĀİKU’n-NU‘MÂNİYYE
Taşköprizâde Ahmed Efendi’nin (ö. 968/1561) Osmanlı ulemâ ve meşâyihine dair biyografik eseri.
ŞEYHÎ MEHMED EFENDİ
Nakşibendî şeyhi, biyografi yazarı ve şair.
ŞİKÂR AĞALARI
Osmanlı Devleti’nde av işleriyle uğraşan saray görevlileri.
ŞÜKRÎ-i BİTLİSÎ
Selimnâme adlı eseriyle tanınan müellif ve şair.
TABAKAT / 8. Bölüm: Osmanlı Dönemi
İslâm telif geleneğinde, sahasında tanınmış şahsiyetlerin biyografilerini konu edinen telif türü.
TABAKĀTÜ’l-MEMÂLİK
Celâlzâde Mustafa Çelebi’nin (ö. 975/1567) Kanûnî Sultan Süleyman dönemine ait eseri.
TÂRÎH-i OSMÂNÎ ENCÜMENİ
Tarih araştırmaları yapmak amacıyla 1909’da kurulan cemiyet.
TEKİNER, Efdaleddin
Osmanlı tarih araştırmacısı ve muallim.
TEVÂRÎH-i ÂL-i OSMÂN
Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan başlayarak yazılan bazı tarihlerin ortak adı.
TOPAL OSMAN PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
TURNACIBAŞI
Yeniçeri Ocağı’nın yüksek rütbeli zâbitlerinden.
ULÛFECİYAN
Osmanlı askerî teşkilâtında kapıkulu süvarilerinden iki bölüğün adı.
VECÎHÎ HASAN EFENDİ
Osmanlı tarihçisi, şair.
YERLİ KULU
Osmanlılar’da eyalet askeri olarak hizmet veren askerî zümreler için kullanılan tabir.
ZÂBİT
Osmanlılar’da yönetici, askerî görevli ve subay anlamında bir unvan.
ZAĞARCIBAŞI
Yeniçeri Ocağı’nın yüksek rütbeli zâbitlerinden.
ZAPTİYE
Osmanlı Devleti’nde toplum güvenliğini sağlamakla görevli kuruluşlara verilen ad.
ZEYİL / 3. Bölüm: Osmanlılar
Bir kitabı içerik veya kronoloji açısından tamamlamak, eksiklerini gidermek ve ilâveler yapmak amacıyla yazılan eser türü.
ZİHNİ MEHMED EFENDİ
Divan sahibi şair ve biyografi yazarı.
ABDULLAH PAŞA, Seyyid
Osmanlı sadrazamı.
AHMED PAŞA, Kavanoz
Osmanlı sadrazamı.
FÂRİSÂN
Kalelerde görevli atlı askerleri ifade eden bir terim.
HASSA ORDUSU
İslâm ve Türk devletlerinde özel muhafız askerlerinden oluşan birlik.
KARAKULAK
Osmanlı Devleti’nde haberci olarak kullanılan görevlilerin unvanı.
KUL KETHÜDÂSI
Yeniçeri Ocağı’nın yüksek rütbeli zâbitlerinden.
MEHMED EMİN PAŞA, Devâtdâr
Osmanlı sadrazamı.
MEHMED PAŞA, Tabanıyassı
Osmanlı sadrazamı.
MEHMED PAŞA, Yeğen
Osmanlı sadrazamı.
MUSTAFA PAŞA, Tekirdağlı
Osmanlı sadrazamı.
SAKSONCUBAŞI
Yeniçeri Ocağı cemaat ortalarından yetmiş birinci ortanın zâbiti.
SÜLEYMAN PAŞA, Sarı
Osmanlı sadrazamı.
TAYYAR MEHMED PAŞA
Osmanlı sadrazamı.
Kullanıcılarımızın Dikkatine
Önceki web sitemizin yayımlanmasına son verdiğimiz 1 Ocak 2019 tarihinden bu yana bazı kullanıcılarımızın yeni sitemizdeki İletişim Formu aracılığıyla ilettikleri talep, şikâyet ve öneriler hakkında bilgilendirme mesajıdır.
Duyuruyu okumak için tıklayınız.